________________
મનોનિગ્રહભાવનાકુલક
૫૯
१८ साहूण सावगाण य,
धम्मे जो कोई वित्थरो भणिओ । सो मणनिग्गहसारो, जं फलसिद्धी तओ भणिया ॥८॥
સાધુ અને શ્રાવકો માટે ધર્મનો જે કંઈ વિસ્તાર કહ્યો છે, તેનો સાર તો મનનો નિગ્રહ જ છે, કારણકે ફળની સિદ્ધિ તો તેનાથી જ કહી છે. १९ जत्थ मणो तरलिज्जइ, सो संगो दूरओ उचइअव्वो।
बहुरयणसणाहेणं, दुज्जयचोराण जह पंथा ॥८१॥
જેમ ઘણાં રત્નો લઈને જઈ રહેલો માણસ, દુર્જય ચોરોથી ભરેલો રસ્તો છોડી દે છે તેમ જેનાથી મન બગડે, તેનો સંગ દૂરથી જ તજવો. २५ इंदिअलोलो को वि हु, वहइ सहाइएसु विसएसु ।
तह विन होइ तित्ती, तण्ह च्चिअवित्थरइ नवरं ॥८२॥
ઇન્દ્રિયલોલુપ કોઈ જીવ, શબ્દાદિ વિષયોમાં રમે છે, તો પણ તૃપ્તિ થતી નથી, પણ તૃષ્ણા જ વધે છે. ३० दुग्गंध-असुइपुण्णो, बाहिं सव्वत्थ चितिओ करगो।
पढेंसुअनूत्तणयं, दाउं पिहिओ अ पुप्फेहि ॥८३॥
દુર્ગધી અશુચિથી ભરેલો ઘડો, બહારથી રંગેલો, રેશમી વસ્ત્રથી બાંધીને ફૂલોથી ઢાંકી દીધો હોય તો...
