________________
આત્માવબોધકુલક
१७ वरभत्तपाणण्हाणय-सिंगारविलेवणेहिं पुट्ठो वि ।
निअपहुणो विहडंतो, सुणएण वि न सरिसो देहो ॥४९॥
ઉત્તમ આહાર-પાણી, સ્નાન, શૃંગાર, વિલેપનથી પુષ્ટ કરાવા છતાં પોતાના માલિકને છોડી દેનાર શરીર, કૂતરા જેટલું પણ વફાદાર નથી. १८ कट्ठाइ कडुअ बहुहा, जं धणमावज्जिए तए जीव !।
कट्ठाइ तुज्झ दाउं, तं अंते गहिअमन्नेहिं ॥५०॥
હે જીવ! ઘણાં તીવ્ર કષ્ટો સહન કરીને તેં જે ધન મેળવ્યું, તે અંતે તો તને જ કષ્ટ આપીને બીજાએ લઈ લીધું. १९ जह जह अन्नाणवसा,
धणधन्नपरिग्गहं बहुं कुणसि । तह तह लहुं निमज्जसि, भवे भवे भारिअ तरि व्व ॥५१॥
જેમ જેમ તું અજ્ઞાનવશાત્ ઘણાં ધન-ધાન્યનો પરિગ્રહ કરે છે, તેમ તેમ ભારે વહાણની જેમ સંસારમાં જલદી ડૂબી २यो छे. २० जा सुविणे वि हु दिट्ठा, हरेइ देहीण देहसव्वस्सं ।
सा नारी मारी इव, चयसु तुह दुब्बलत्तेणं ॥५२॥
