________________
કુલક સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા - ૧
જે સ્વપ્રમાં દેખાવામાત્રથી પણ જીવના શરીરનું બળ હરી
લે છે, તે સ્ત્રીને તું પહેલેથી જ દુર્બળ હોવાથી મરકીની જેમ તજી
દે.
२१
૫૨
अहिलससि चित्तसुद्धि, रज्जसि महिलासु अहह मूढत्तं । નીલીમિતિ વત્થમિ, ધવતિમા જિ ચિર તારૂં ? રૂ।
ચિત્તશુદ્ધિને ઇચ્છે છે, અને સ્ત્રી પર રાગ કરે છે : રે તારી મૂઢતા ! ગળી કરેલા વસ્ત્રમાં સફેદાઈ શું લાંબો વખત રહેવાની છે ?
२२
मोहेणं भवे दुरिए, बंधिअ खित्तोसि नेहनिगडेहिं । बंधव मिसेण મુવા, પારિક તેમુ જો રાઓ ? ૪
મોહરાજાએ સ્નેહરૂપી સાંકળથી બાંધીને તને દુઃખભરપૂર સંસારમાં રાખ્યો છે. અને સ્વજનોના બહાનાએ ચોકીદારો રાખ્યા છે, તેના પર રાગ શો ?
२५
सयमेव कुणसि कम्मं,
तेण य वाहिज्जसि तुमं चेव ।
રે નીવ ! અપ્પવેરિઝ !,
अन्नरस य देसि किं दोसं ? ॥५५ ॥
તું પોતે જ કર્મ કરે છે અને તેનાથી જ દુઃખી થાય છે, પોતાની જાતનો શત્રુ તું જ છે, તો હે જીવ ! બીજાને શા માટે દોષ આપે છે ?
