________________
કુલક સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા - ૧ जो जाणइ अप्पाणं, अप्पाणं सो सुहाण न हु कामी । पत्तम्मि कप्परुक्खे, रुक्खे किं पत्थणा असणे ? ॥४६॥
જે આત્માને જાણે છે, તે તુચ્છ (ઇન્દ્રિયના) સુખોને ઇચ્છતો નથી. કલ્પવૃક્ષ મળ્યા પછી લુખ્ખા આહારની ઇચ્છા હોય परी? १४ लद्धा सुरनररिद्धी,
विसया वि सया निसेविया णेण । पुण संतोसेण विणा, किं कत्थ वि निव्वुई जाया ? ॥४७॥
આ જીવે દેવ-મનુષ્યની ઋદ્ધિઓ મેળવી. હંમેશાં વિષયો પણ સેવ્યા. પણ સંતોષ વિના કદી કોઈને શાંતિ થઈ છે ? १६ जं वाहिवालवेसानराण,
तुह वेरिआण साहीणे । देहे तत्थ ममत्तं, जिअ ! कुणमाणो वि किं लहसि ? ॥४८॥
જે તારા શત્રુ જેવા રોગ, સર્પ, અગ્નિને આધીન છે, તે શરીર પર મમત્વ કરતો હે જીવ ! શું મેળવીશ?
