________________
વૈરાગ્યશતક
૧૩
ગ્રીષ્મના (ગ્રીષ્મઋતુના) તાપથી સંતપ્ત બનેલો જંગલમાં ભૂખ અને તરસને સહન કરતો અને ખેદ પામતો તું ઘણી વાર મરણનાં દુઃખો પામ્યો છે. ८२ वासासु रण्णमज्झे, गिरिनिज्झरणोदगेहि वज्झंतो।
सीयानिलडज्झविओ, मओ सि तिरियत्तणे बहुसो ॥४२॥
વર્ષાઋતુના કાળમાં જંગલમાં ગિરિઝરણાનાં પાણીથી તણાતો, હિમ જેવા ઠંડા પવનોથી સૂંઠવાતો અનેકવાર મૃત્યુ પામ્યો છે. ४९ जं नरए नेरइया, दुहाई पावंति घोरऽणंताई ।
तत्तो अणंतगुणियं, निगोअमज्झे दुहं होइ ॥४३॥
નરકમાં નારકીઓ જે ઘોર ભયંકર અનંત દુઃખો પ્રાપ્ત કરે છે, તેના કરતાં નિગોદમાં અનંતગણું દુઃખ છે.
तमि वि निगोअमझे, वसिओ रे जीव ! विविहकम्मवसा । विसहंतो तिक्खदुहं, अणंतपुग्गलपरावत्ते ॥४४॥
તે નિગોદમાં પણ વિવિધ કર્મોને વશ થઈ હે જીવ ! ઘણાં દુઃખને સહન કરતો તું અનંત પુદ્ગલપરાવર્તકાળ સુધી રહ્યો છે.
