________________
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત- રત્ન - મંજૂષા
જન્મનું દુઃખ છે, વૃદ્ધાવસ્થાનું દુઃખ છે, રોગ અને મૃત્યુનું મહાદુઃખ છે.... અહો ! આખો સંસાર જ દુઃખરૂપ છે, જ્યાં જીવો ક્લેશને પામે છે.
तण्हा अणंतखुत्तो, संसारे तारिसी तुम आसी । जं पसमेउं सव्वोदहीणमुदयं न तीरिज्जा ॥३८॥
સંસારમાં અનંતીવાર એવી તરસ તને લાગી કે જેને સર્વ સમુદ્રનાં પાણી પણ શાંત ન કરી શકે. ६६ आसी अणंतखुत्तो, संसारे ते छुहा वि तारिसिया ।
जं पसमेउं सव्वो, पुग्गलकाओ वि न तीरिज्जा ॥३९॥
સંસારમાં અનંતીવાર ભૂખ પણ તને એવી લાગી કે દુનિયાભરના બધાં જ પુદ્ગલો પણ શાંત કરી શકે નહીં. ८० सिसिमि सीयलानील-लहरिसहस्सेहिं भिन्नघणदेहो ।
तिरियत्तणंमि रण्णे, अणंतसो निहणमणुपत्तो ॥४०॥
તિર્યંચગતિમાં જંગલમાં શિયાળાની ઋતુમાં ઠંડાગાર પવનના સૂસવાટાઓથી તારું શરીર ભેદાયું છે અને તેથી તું અનંતીવાર મૃત્યુ પામ્યો છે. ८१ गिम्हायवसंतत्तो, ऽरण्णे छुहिओ पिवासिओ बहुसो ।
संपत्तो तिरियभवे, मरणदुहं बहु विसूरंतो ॥४१॥
