________________
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા
काऊणमणेगाई, जम्ममरणपरिअट्टणसयाइं । दुक्खेण माणुसत्तं, जइ लहइ जहिच्छियं जीवो ॥४५ ॥ જન્મ-મરણનાં સેંકડો પર્યટનો કર્યાં પછી મહામુસીબતે જીવ ઇચ્છિત એવા મનુષ્યભવને કદાચ મેળવે છે.
६८
तं तह दुल्लहलंभं विज्जुलयाचंचलं च मणुअत्तं । धम्मंमि जो विसीय, सो काउरिसो न सप्पुरिसो ॥४६॥
१४
६७
તેવા પ્રકારના દુર્લભ અને વીજળી જેવા ચંચળ માનવ જન્મને પામીને જે ધર્મકાર્યમાં ખેદ અનુભવે છે, તે ખરેખર ! अपुरुष ( निंदनीय ) छे, सत्पुरुष नथी.
५४
सोअंति ते वराया, पच्छा समुवट्ठियंमि मरणंमि । पावपमायवसेणं, न संचिओ जेहिं जिणधम्मो ॥४७॥
પાપરૂપ પ્રમાદને આધીન થઈને જેઓએ જિનધર્મનો સંચય નથી કર્યો, તે બિચારા આત્માઓ પછી મૃત્યુ ઉપસ્થિત થતાં ભારે શોક કરે છે.
६९
माणुस्सजम्मे तडिलद्धयंमि,
जिणिदधम्मो न कओ य जेणं । तुट्टे गुणे जह धाणुक्कएणं,
हत्था मलेव्वा य अवस्स तेणं ॥४८॥
