________________
વૈરાગ્યશતક
७१
२०
पियपुत्तमित्तघरघरणिजाय, इहलोइअ सव्व नियसुहसहाय ।
नवि अस्थि कोइ तुह सरणि मुक्ख !,
इक्कल्लु सहसि तिरिनिरयदुक्ख ॥२१॥
આદિનો
हे भूर्ण ! आ सोना जधा पिता-पुत्र, भित्र, घर, पत्नी સમુદાય પોતાના જ સુખનો અર્થી છે. ભવાંતરમાં તિર્યંચ અને નરક ગતિનાં દુ:ખો તું એકલો જ સહન કરીશ. બીજા કોઈ તને શરણરૂપ નહીં થાય.
२२
जीवो वाहिविलुत्तो,
सफरो इव निज्जले तडप्फडइ ।
9
सयलो वि जणो पिच्छइ,
को सक्को वेअणाविगमे ? ॥२२॥
રોગોથી પીડાતો જીવ, પાણી વગરની માછલીની જેમ તરફિયાં મારે છે. બધા લોકો એને જુએ છે, છતાં વેદનાથી કોઈ એને છોડાવી શકતું નથી.
સંસારસ્વભાવ
जणी जाय जाया जाया माया पिया य पुत्तो य । अणवत्था संसारे, कम्मवसा सव्वजीवाणं ॥२३॥
