________________
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા
માતા મરીને પત્ની થાય છે અને પત્ની મરીને માતા થાય
છે, તેમજ પિતા મરીને પુત્ર અને પુત્ર મરીને પિતા થાય છે..! કર્મને વશ સંસારમાં સર્વ જીવોની અનવસ્થા (સંબંધોની અનિશ્ચિતતા) છે.
૮
२६
એકત્વ
एगो बंधइ कम्मं,
एगो वहबंधमरणवसणाई ।
विसहइ भवंमि भमडइ,
एगु च्चि कम्मवेलविओ ॥२४॥
જીવ એકલો જ કર્મ બાંધે છે, વધ-બંધ-મરણ વગેરેનાં દુઃખો એકલો જ સહન કરે છે અને કર્મથી પ્રેરાયેલો જીવ એકલો જ આ સંસારમાં ભટકે છે.
२७
अन्नो न कुणइ अहिअं,
हियं पि अप्पा करेइ न हु अन्नो ।
अप्पकयं सुहदुक्खं,
भुंजसि ता कीस दीणमुहो ? ॥२५॥
હે આત્મન્ ! બીજો કોઈ તારું અહિત કરતો નથી. હિત
પણ તું પોતે જ કરે છે, બીજું કોઈ નહીં. સુખ-દુઃખ પણ તારાં કરેલાં જ તું ભોગવે છે. તો પછી શા માટે તું દીનમુખવાળો બને છે?
