________________ પેથડશાહ તરફથી તેમના નામની દાનશાળા : બસ, પહેલા તો જૈન ધર્મના દ્વેષી બ્રાહ્મણ હેમડ મંત્રીને પોતાનો પ્રેમી બનાવી દેવો જોએ, એટલા માટે એ હેમડની રાજધાની દેવગિરિ નગરના નાકે એકધર્મશાળા-દાનશાળા-ભોજનશાળા ચાલુ કરાવી, એના પર નામ આપ્યું, “હેમડ ધર્મશાળા' અને એમાં પરદેશથી આવનારા પ્રવાસી માણસોની સ્નાન, નાસ્તો વગેરેથી ભક્તિ થાય. ગામના પણ ગરીબ માણસો જમી જાય ! એ રીતે કર્યું. એટલે પ્રવાસીઓ-ગરીબો વગેરેને માટે જાણે એક કલ્પવૃક્ષ બન્યું ! નગરમાં અને બહાર હેમડની કીર્તિ પ્રસરી. એ વાત કેટલાય દિવસો પછી હેમડના કાને એ રીતે પહોંચી કે લોકમાં વાયકા ચાલી - “આપણા નગરમાં મંત્રી સાહેબ હવે તો બહુ ઉદાર થઈ ગયા છે.' એ શબ્દ હેમડના કાન સુધી પહોંચ્યા. હેમડ મંત્રી ચમક્યો ! એના મનને થયું કે, “આ શું? હું મહાકંજૂસ અને મારા નામે દાનશાળા ?' ત્યાં એ તપાસ કરવા આવે છે. મેનેજરને પૂછે, “આ કોના તરફથી ચાલે છે ?' પેલો કહે, “સાહેબ ! આપના જ તરફથી.” મંત્રી કહે, “અરે એ ય ! મારા તરફથી આ દાનશાળા ચાલતી હોય તો શું મને ખબર ન હોય ?' તો મેનેજર કહે, “એ તો સાહેબ! વાત એમ છે કે ઉદાર માણસો સુકૃત પોતે કરે છે એમ ન કહે. પછી હેમલ મંત્રીએ ઓરડીમાં લઈ જઈ ધમકાવીને પૂછ્યું, “સાચું કહે ત્યારે મેનેજરે પેથડશાહનું નામ આપ્યું. બસ, લિફટની સ્વિચ દબાઈ ગઈ. એટલે જેમ લિફટ સરર કરતી ખેંચાઈ આવે, એમ હેમલ મંત્રી સરર ખેંચાયો-પેથડશા તરફ ! આગળથી સંદેશો મોકલી હેમડ દેવગિરિથી પહોંચ્યો માંડવગઢ ! પેથડશાહ મંત્રીએ સ્વાગત કર્યું. ભોજન વગેરે મહેમાન-ભકિત કર્યા પછી હેમડ મંત્રીને કહે કે - અનોખો વાર્તાસંગ્રહ 44
