________________
१२२. हयं नाणं कियाहीणं, हया अण्णाणओ किया ।
पासंतो पंगुलो दड्ढो, धावमाणो य अंधओ ॥४॥
क्रिया-विहीन ज्ञान व्यर्थ है और अज्ञानियों की क्रिया व्यर्थ है । जैसे पंगु व्यक्ति वन में लगी आग को देखते हुए भी भागने में असमर्थ होने से जल मरता है और अन्धा व्यक्ति दौड़ते हुए भी देखने में असमर्थ होने से जल मरता है ।
૧૨૨.
ક્રિયા વગરનું જ્ઞાન નકામું છે અને અજ્ઞાતીની ક્રિયા નકામી છે. જેવી રીતે પંગુ વ્યક્તિ, વતમાં લાગેલી આગને જોતો હોવા છતાં દોડી જવાની અશક્તિને કારણે બળી મરે છે અને આંધળો માણસ દોડતો હોવા છતાં જોવામાં અશક્ત હોવાને કારણે, બળી મરે છે.
122.
Knowledge without practicing-rituals (rightful action/implemenation is meaningless, and rituals of ignorant is useless. Just as a handicapped person despite witnessing woodfire cannot run and save himself from the calamity, in view of his crippled condition and as a consequence, falls victim to the fire, whereas a blind person, though capable to run, cannot escape, because of lack of vision and ultimately loses his life under fire.
१२३. संजोअसिद्धीइ फलं वयंति, न हु एगचक्केण रहो पयाइ ।
अंधो य पंगू य वणे समिच्चा, ते संपउत्ता नगरं पविठ्ठा ॥५॥ ज्ञान और क्रिया के संयोग से ही फल की प्राप्ति कही गई है, जैसे कि पंगु और अन्धे के मिलन पर दोनों पारस्परिक सहयोग से वन से नगर में प्रविष्ट हो जाते हैं । आखिर, एक
पहिये से रथ नहीं चलता । GLORY OF DETACHMENT BUSSE NSC
