________________
ખરેખર આપણે સત્યની યાત્રા કરવી હોય તો આપણે આપણા જીવનને સ્વપ્ન સમાન સમજવાનું શરૂ કરવું પડશે.
આજે જન્મથી માંડીને મૃત્યુ સુધીની લાંબી મુસાફરી છે, સત્ય છે કે સ્વપ્ન છે ? એ વિષે થોડો વિચાર કરવો જરૂરી છે.
સ્વપ્ન જોતી વખતે આપણને એવું નથી લાગતું કે આ અસત્ય છે. એવો ખ્યાલ પણ નથી આવતો કે જે આપણે જોઈ રહ્યા છીએ, તે પણ અસત્ય હોઈ શકે છે. જે લોકો સત્યના ખરા જાણપણાની વધુ નજીક છે. સત્ય પ્રતિ જાગૃત છે તેઓ કહે છે કે આપણે આંખ ખોલી અને જે જગત જોઈએ છીએ તે જગત પણ સ્વપ્ન છે. ઓશો આ વાત એક દષ્ટાંતથી સમજાવે છે.
એક રાજાનો યુવાન પુત્ર - યુવરાજ માંદો પડ્યો. એક જ દીકરો હતો તે પણ મરણપથારી પર પડ્યો હતો. વૈદ્યોએ કહેલું કે બચવાની કોઈ આશા નથી. તે રાત્રે જ એનો જીવનદીપ બુઝાઈ જાય તેવી શક્યતા હતી. રાજા આખી રાત જાગતો બેઠો. સવારે પરોઢ થતાં એને ઝોકું આવી ગયું. રાજા પોતાની ખુરશી પર બેઠો બેઠો લગભગ પાંચ વાગે સૂઈ ગયો. સૂતાવેંત એ યુવરાજને ભૂલી ગયો, જે સામે જ પથારી પર માંદો પડ્યો હતો, જે તે મહેલનો-રાજ્યનો માલિક હતો.
એક સ્વપ્ન આવવું શરૂ થયું. તે સ્વપ્નમાં એણે જોયું કે તે આખી દુનિયાનો સમ્રાટ છે. તેના બાર પુત્રો-રાજકુમારો છે, કંચન જેવી કાયા છે તેમની, ખૂબ સ્વસ્થ, ખૂબ બુદ્ધિશાળી, તેનું સામ્રાજ્ય આખી દુનિયા પર વિસ્તરેલું છે, સોનાનો મહેલ છે, હીરા માણેકનાં પગથિયાં છે, તે ખૂબ આનંદમાં છે.
બરાબર એ જ સમયે પેલા બીમાર દીકરા યુવરાજનું પ્રાણ પંખેરૂ ઊડી ગયું. પોતાની પત્ની-રાણી છાતી કુટીને રડવા માંડી, રડવાના અવાજથી રાજાની ઊંઘ ઊડી ગઈ આંખો ખોલીને તે ઉયો, ખોવાઈ ગયા પેલાં સ્વપ્નનાં મહેલ, ખોવાઈ ગયા પેલા બારેય દીકરાઓ, ખોવાઈ ગયું પેલું ચક્રવતીનું મોટું સામ્રાજ્ય, જાગીને જોયું તો પુત્ર મરી
અમૃત ધારા
| ૬૯
E
