________________
કપૂર મહેક-૭ બગ ધરે ધ્યાન શુક કથે મુખ જ્ઞાન મચ્છકચ્છા અસનાન પયપાન શિશુ જાણીએ; ખર અંગ ધાર છાર ફણિ પૌનકૌ આહાર; દીપસિખા અંગ જાર સલભ પિછાનીએ. ભેડ મૂલ ચાલે લઠ પશુઅન પટા અરુ. ગડર મુંડાવે મુંડ બોત કા વખાણીએ; જટાધાર વટકેરો વૃક્ષ જ્યે વખાણે તાકો, ઇત્યાદિક કરણી ન ગિણતીમેં આણીએ. ૪૨ છાંડકે કુસંગત સુસંગથી સનેહ કીજે, ગુણ ગ્રહી લીજે અવગુણ દૃષ્ટિ ટારકે; ભેદજ્ઞાન પાયા જોગ જ્વાલા કરી ભિન્ન કીજે,
કનક ઉપલકું વિવેક ખાર ડારકે. અનાચારોનું સેવન કરે, તે જીવ સંસારસમુદ્રના પારને પામતો નથી. ૪૧
ધ્યાન તો બગલા પણ ધરે છે, પોપટ પણ મુખથી જ્ઞાન બોલે છે, માછલાં અને કાચબા પણ સ્નાન કરે છે, બાળક પણ દૂધનું પાન કરે છે, ગધેડા પણ શરીર ઉપર ધૂળ-રાખ લગાવે છે, સર્પ પણ પવનનો આહાર કરે છે, પતંગિયું દીવાની શિખામાં અંગ બાળીને મૃત્યુ સ્વીકારે છે, બોકડો ઝાડનાં મૂળિયાં ખાઈને જીવનનિર્વાહ કરે છે, પશુઓ પણ શરીરને મજબૂત કરે છે, ઘેટાઓ પણ મુંડન કરાવે છે, તો મુંડનનાં વધારે વખાણ કેમ કરીએ ? ૪૨
ખરાબ સોબતનો ત્યાગ કરી, સારી સોબત સાથે સ્નેહ કરવો, અવગુણ દૃષ્ટિનો ત્યાગ કરીને ગુણને ગ્રહણ કરી ગુણ લેવા. જેમ સુવર્ણના અર્થી ક્ષાર મૂકી કનક અને પત્થરને જુદા પાડે છે, તેમ ભેદજ્ઞાન પ્રાપ્ત કરીને યોગરૂપી વાળા પ્રગટાવી
