________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
માંડીને ૨૪-૨૫ વર્ષની ઉંમર સુધીમાં એ એમાંથી કાઈ એકખીજાને મળેલા નહિ! આ ચાતુર્માસ દરમિયાન પણ એ બંનેનુ કયાંય પરસ્પર મિલન થયેલું નહિ. પરંતુ બન્નેનાં ઉપાદાન તૈયાર હેાવાથી જેમ કહેલા દૂધમાં મેળવણુ નાખતાં મીઠું ઢહીં તૈયાર થઈ જાય તેમ એ બન્નેના હૃદયમાં ગુરુદેવશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજના ઉપદેશરૂપી અમૃતનું સિંચન થયું કે બન્ને તુરત વૈરાગ્યવાસિત થઈ ગયા !
૭૯
ચાવીસ વર્ષની ભરયુવાન ઊગતી વય, ગાંધીવિચારાના મહુ વહેલેથી લાગેલા રંગ, જીવનના રહસ્યને શેાધવા માટેની અદ્રશ્ય જિજ્ઞાસા અને અંતરઊડેથી પ્રગટેલી વૈરાગ્યની ભાવધારા—આવી ભૂમિકાવાળા પ્રથમ ભાઈ શ્રી ચુનીલાલને મુનિશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજના ચેાગ મળી ગયા. મસ! જોઇતું મળી જાય પછી પૂછવુ જ શું? ઘાટકોપરના ચાતુર્માસ પૂરા થવાને આડે એક મહિને આકી છે....મહારાજશ્રીની ઉપદેશસરિતા સતત વહેતી રહે છે અને તેમની આસપાસ મધપૂડાની જેમ જિજ્ઞાસુએ ઘેરી વળીને રહે છે.... એક દિવસ એકાંત શેાધીને ભાઈશ્રી ચુનીલાલ મહારાજશ્રી પાસે આવ્યા. જાય પરદે રાખ્યા વિના પેાતાનું દિલ તેમની પાસે ઠાલવ્યું. સંસારના સર્વાંસગપરિત્યાગ માટેની વિનતિ મૂકી. બધી વાત સાંભળીને મહારાજશ્રી મૌન રહ્યા. વિચારમાં ડૂખ્યા. પેાતે ઉાર, ઉન્નત વિચારના, દૂરદશી અને સમયસૂચક હેાવાને કારણે પ્રથમ તા તેમણે ભાઈશ્રી ચુનિલાલના જીવનના ઇતિહાસ જાણ્યા. આ વિશેની વાતચીત દરમિયાન તેઓએ જાણી લીધુ કે ભાઈશ્રી ચુનીલાલ નાનપણથી માખીમાં પેાતાના મેસાળમાં ઊર્ષ્યા છે. પ્રાથમિક કેળવણી અને અંગ્રેજી પાંચમી સુધીનું શિક્ષણ મારખીમાં જ વી. સી. હાઈસ્કૂલમાં પામ્યા છે અને પછી ઉંમરલાયક થતાં સચૈાગવશાત જુદા જુદા પ્રદેશેામાં અને જુદી જુદી પરિસ્થિતિઓમાંથી પસાર થતાં ગાંધીજીની વિચારધારા પ્રત્યે તેમનું મન ન્યું છે એટલું જ નહિ, ધાર્મિક ષ્ટિએ પણ તેમનું મન વૈશગ્યથી વાસિત બન્યું છે. વિશેષતઃ
