________________
સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
પ્રત્યક્ષ સદગુરુપ્રાપ્તિને આમ પરમ ઉપકાર ગણતા અને પરમ આનંદ અનુભવતા નાગરભાઈ પૂ. શ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજના શરણમાં સ્વરૂપાનુસંધાન અને ગુણવિકાસના લક્ષે, સહવાસ કેળવતાં કેળવતાં ભાવદીક્ષિત બની રહ્યા. સાથેના નાના મુનિઓની જોડે શાને અને સંસ્કૃત-પ્રાકૃતાદિ ભાષાઓને પણ અભ્યાસ ચાલે. સામાયિક, પ્રતિકમણ, થેકડા અને સૂત્રને એકાગ્ર અભ્યાસ થયે. આમ સદ્ગરના શરણમાં અનુભવ, અભ્યાસ અને સેવા દ્વારા જીવનપરિવર્તનનું ઘડતર કરતાં કરતાં દસબાર મહિના થવા આવ્યા.
સદગુરુના શરણમાં આ કાળમાં પરિપૂર્ણ દઢતા થવાથી નાગરભાઈને લાગ્યું કે હવે મારે સર્વસંગ પરિત્યાગના માર્ગે જવા શીવ્રતા કરવી જોઈએ અને વિલંબ ટાળવું જોઈએ. આથી પછી ધોરણસર વડીલેની આજ્ઞા લેવા માટે ઝાલાવાડ-સાયલા જવાની તેમણે પૂજ્ય ગુરુ મહારાજ પાસે આજ્ઞા માગી. સદ્દગુરુદેવ શ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજે પણ એમની ગ્યતા બરાબર જોઈ લીધી હતી એટલે તેમણે તેમને પ્રસન્નપણે સંમતિ આપી અને નાગરભાઈ તુરત સાયલા આવ્યા.
સ્વજનની વચ્ચે સાયલામાં નાગરભાઈનાં જે નેહી-સંબંધી-સ્વજને હતાં તેમાંથી તેમના પિતરાઈ ભાઈ અને બાળગેઠિયા એવા જીવરાજભાઈ તે આપણે પાછળ જોયું તેમ ધંધાથે મુંબઈ ગયા હતા. આ કારણે તેમનાં માતુશ્રી અને નાગરભાઈને સગી માની જેમ ઉછેરી સંસ્કાર સિંચનાર એવા સાંકળીમા પણ પછી સાયલા છોડીને પોતાને પિયર ચેરવીરા રહેવા ગયાં હતાં. બાકી રહેલાંમાં રહ્યાં હતાં સૈથી વધુ નિકટ રહેલાં એવાં ભાભી મેંઘીબાઈ. ઓછું ભણેલાં છતાં સમાજ, સંસ્કાર, સ્નેહ અને અપાર લાગણીવાળાં મોંઘીભાભીની ઉંમર નાની
