________________
સંત-
શિષ્યની જીવનસરિતા દરમિયાન બહારથી દઢ કર્યો. પરિણામે શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ જામવાથી નાગરભાઈ પૂજ્ય મહારાજશ્રીના સત્સંગને લાભ લેવા અભ્યાસ નિમિત્તે કચ્છ અંજારમાં રોકાઈ ગયા. વધુમાં તેમની સાથેને શિષ્યપરિવાર પણ નાની ઉંમરને હતું એટલે ત્યાંનું વાતાવરણ પણ તેમને ગમી ગયું.
પિપટભાઈ ત્યાં થોડા દિવસ રહી દેશમાં પાછા આવ્યા અને નાગરભાઈનાં સગાંસંબંધીઓને બધા સમાચાર આપ્યા. ભાભી મેંઘીબાઈને હવે એકલાપણું લાગવા માંડયું. પરંતુ નાગરભાઈના ત્યાગ-વૈરાગ્ય-દઢતાની તેમને ખબર હતી એટલે આખરે જેમતેમ કરીને નિરુપાયે મન વાળવું પડયું.
આ તરફ થડા સમયના અનુભવમાં જ પૂર્વ પરિચય, સ્વભાવસામ્ય અને અપાર પ્રેમને કારણે પૂજ્યશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ જેવા સ્વરૂપનિષ્ઠ અને સુગ્ય સશુરુના શરણમાં નાગરભાઈનું હૈયું ઠરી ગયું, શમી ગયું. અંતરપ્રતીતિ દઢ થઈ,ચિંતા મટી, અને ટળ્યા, નિજ દેખાયા, સ્વરૂપની ઝાંખી થઈ, તત્ત્વને ભેદ સમજાયે, પરમ પ્રેમનો અનુભવ થયે અને ધન્યતા અનુભવી. પૂજ્યશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ નાગરભાઈના અંતરમાં ગુરુસ્થાને સુપ્રતિષ્ઠિત થયા. તેમના જેવા દુર્લભ સદગુરુના શરણમાં નાગરભાઈ શાંત અને સુસ્થિર થયા. આથી આનંદમાં આવી, પરમ પ્રસન્નતા અનુભવી નાગરભાઈને અંતરાત્મા ગાઈ ઊઠે, જે નીચેના જેવા તેમના અનેક પદોમાં સ્પષ્ટ વ્યક્ત થાય છે: પિયાલ મને પાયે રે... પ્રવચનને ભાવે ભરી; સદ્દગુરુ સાચા મળિયા રે.દુઃખ મારાં લીધાં હરી.-પિયાલો૦ પહેલે પિયાલે સમરસ તણો, પાયે ધરીને પ્રેમ વિષમ દષ્ટિ કરી વેગળી, જાદુ કરે કે જેમદોષને દૂર કીધા રે....અંતરના ઓળખ્યા અરિ.-પિયા ૧
