________________
સંતશિષ્યની જીવનસરિતા
૧૪૧ ચાતુર્માસમાં સેવાના લક્ષ્ય સાયલા રહેલા મહાસતીશ્રી પ્રભાકુંવરબાઈનાં શિષ્યા મહાચંદનબાઈ આર્યાજી તથા બા.બ્ર. મહા. શ્રી સરલાકુમારી ઠાણાર ચાતુર્માસ પૂર્ણ થયે પિતાના ગુરુ પાસે પધાર્યા.
સંવત ૨૦૨૧નું વર્ષ શરૂ થયું. પૂ. મહારાજશ્રીને માગશર શુદ ૧ના રેજ ૮૮ વર્ષ પૂરાં થઈ ૮૯મું વર્ષ બેસતું હતું એટલે તેમની જન્મજયંતી, છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષોની જેમ જાહેર રીતે ઉજવવાનું સાયલાના લીંબડી સંઘે નક્કી કર્યું. આમંત્રણ પત્રિકાઓ રવાના થઈ. દૂર અને નજીકથી જનસંખ્યા આવવા લાગી. નજીકમાં વિચરતા સાધુ-સાધ્વીજી પણ આવી પહોંચ્યાં. સાયેલા સંપ્રદાયના તપસ્વી મહારાજશ્રી મગનલાલજી મહારાજ તથા તેમના શિષ્ય બલદેવજી મહારાજ ઠાણું ૨ અહીં બિરાજતા જ હતા. ઉપરાંત વિદુષી મહાસતી શ્રી હેમકુંવરબાઈ આર્યાજી, બા. બ્ર. મહા. શ્રી પુષ્પાકુમારી આર્યાજી, બા.બ્ર. મહા. શ્રી હંસાકુમારી આર્યાજી ઠાણ ૩ પણ થાનથી વિહાર કરીને સાયેલા આવી પહોંચ્યાં હતાં. મહાસતી શ્રી દમયન્તીબાઈ આર્યાજી, મહા. શ્રી કલાવતીબાઈ આર્યાજી, મહા. બા. બ્ર. દિવ્યપ્રભાબાઈ આર્યાજી, મહા. બા. બ્ર. પ્રમેદિનીબાઈ આયોજી ઠાણ છે પણ તે સમયે હાજર હતાં. ઉપાશ્રયની બાજુમાં પ્રાર્થનાકની વિશાળ જગ્યામાં ચાંદની અને ધ્વજાપતાકા દ્વારા શેભા કરવામાં આવી હતી. સવારસાંજ પ્રાર્થના અને પ્રતિક્રમણમાં નિયમિત રહી ભાગ લેતા પૂજ્ય મહારાજશ્રી આ જયંતી-દિને પણ સદાની જેમ પ્રસન્ન, ધીર અને ગંભીર હતા. આ પુનિત દિવસના પ્રથમ કિરણના ફૂટવાની સાથે પ્રભાતની પ્રાર્થનામાં તેમના અંતરનાં ઊંડાણેથી નાભિમાંથી ખરજના ગંભીર સ્વરે પ્રસ્પટિત થઈ તેમના સુમધુર બુલંદ કંઠ દ્વારા વાતાવરણમાં રેલાઈ રહ્યાં હતાઃ
।। जन्मान्तरेऽपि तव पादयुगं न देव ! मन्ये मया महित मीहितदानदक्षं तेनेह जन्मनि मुनीश ! पराभवानां
નાતો નિતનમહું મfથતાશયાનામ્ ” ૧ ૧ “પ્રાર્થનામંદિર” પુ. ૧૦.
