________________
અંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૧૩૯ રસભીની બનેલ હતી. આ સાયલાને–જન્મભૂમિને–પૂ. મહારાજશ્રીએ સ્થિરવાસ માટે પસંદ કરી હતી એટલે આખરે તેઓ વર્ષોશૃંખ્યા એકાંત નિવૃત્તિગના લક્ષ્ય સાયલાના ઉપાશ્રયમાંની “સાધનાકુટિરે આવી રહ્યા અને આ જીવનને છેલ્લે શ્વાસ પણ ત્યાં જ ખેંચે. આ સ્થિરવાસ દરમિયાન તેમના જીવનનાં છેલ્લાં ચાર ચાતુર્માસ ત્યાં વીત્યા. આ સમયના ગાળામાં તેમના સાધ્વીજીઓ-શિષ્યાએના પરિવારમાંથી દરેક વર્ષે આર્યાજીના અમુક ઠાણું સાયલામાં સેવા અને અભ્યાસાથે રહેવા લાગ્યા. સં. ૨૦૧૭ના ચાતુર્માસમાં મહાસતીશ્રી પ્રભા કુંવરબાઈ આર્યાજીનાં શિષ્યા મહા. શ્રી ચંદનબાઈ આર્યાજી તથા બા.બ્ર. ઈન્દુમતીબાઈ અર્ધાજી ઠાણ ૨; સં. ૨૦૧૮ના ચાતુર્માસમાં મહા. શ્રી હેમકુંવરબાઈ આર્યાજી, બા. બ્ર. મહા. શ્રી પુષ્પાબાઈ આંજી, બા. બ્ર. મહા. શ્રી હંસાકુમારી આર્યાજી આદિ ઠાણા ૩; સં. ૨૦૧લ્ટા ચાતુર્માસમાં મહા. શ્રી કલાવતીબાઈ આર્યાજી, બ. બ્ર. મહા. વિનોદિનીબાઈ આર્યાજી, મહા. શ્રી દિવ્યપ્રભા આર્યાજી આદિ ઠાણ ૩ અને સં. ૨૦૨૦ના ચાતુર્માસમાં મહાસતીશ્રી પ્રભાકુંવરબાઈ આર્યાજીના શિષ્યા મહા. શ્રી ચંદનબાઈ આર્યાજી તથા બા. બ્ર. મહા. સરલાકુમારી આર્યાજી ઠાણ ૨આ પ્રબંધ થવાથી દરેક મંડળનાં સાધ્વીઓને સેવા ઉપરાંત તેઓના સત્સંગને અને લાભ મળે અને પૂ. મહારાજશ્રી અને પૂ. ચુનીલાલજી ઠાણું ૨ હેવાથી ગામને પણ સારે લાભ મળે.
સં. ૨૦૧૭ના ચાતુર્માસ સમયે પૂ. મહારાજશ્રીને ૮૪ વર્ષ થયાં હતાં. પગે વાની તકલીફ, જઠરાગ્નિની મંદતા, હૃદયનું દર્દ વગેરે સામાન્ય શારીરિક અસ્વસ્થતા છતાં એકંદરે આરોગ્ય સારું હતું અને મને બળ-આત્મબળ તો એવાં હતાં કે તેમના ઉત્સાહ, પ્રસન્નતા, પ્રફુલિતતા અને ગંભીરતા જોઈ અનેકને તેવા જ પ્રતિભાવ ઉત્પન્ન થતા! નિવૃત્તિલક્ષિતા વધતી હતી, છતાં તેમની સ્વભાવસહજ ઉદારતા ને સાગર જેવી કરુણાવૃત્તિ દૂર દૂરથી આવતા
