________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
પોતાની લાંબા સમયની તજિજ્ઞાસા સતાષવા યુવાને પૂજ્ય મહારાજશ્રીની સાથે કેટલીક તત્ત્વચર્ચા કરી. એમાં એણે કાંઈક સમાધાન અનુભવ્યું. વિશેષ લીંબડીમાં આગળ વિચારવાનું રાખી ત્યાંથી તેણે જ્યારે વિદાય લીધી ત્યારે વત્સલતાભર્યા હૃદયે પૂજ્ય મહારાજશ્રી તેને આશીર્વાદ આપી રહ્યા હતા અને પૂજ્ય ચુનીલાલજી મહારાજ આશાભરી આંખે તેના ભણી જોઈ રહ્યા હતા. યુવાનના કાન અને હૈયામાં ગુંજતા હતા તેમની મસ્તીભરી ભજન-પક્તિઓનાં શબ્દો
૧૨૩
4 અંતર મમ વિકસિત કરે., અંતરતર હે!”
ભાવનગરના ભક્તિમાગથી જ્ઞાની—ભક્ત પૂજ્ય નાનચંદ્રજી મહારાજ પાસેથી આ ભાવભક્તિનુ જે ભાથું લઈ યુવાન વિદ્યાય થયા તે તેને આ મહાપુરુષ સાથે સઢાને માટે સાંકળી રાખનાર હતુ—લીંબડીના ગ્રંથાલયકા અને સત્-સાન્નિધ્ય નિમિત્તે પ્રત્યક્ષરૂપે અને જીવનભરની સાધના અર્થે પરાક્ષરૂપે
આ યુવાન જ છે પ્રસ્તુત જીવનચરિત્રની પાક્તિઓના લખનાર. એ પ્રથમ મિલનના સમયના અને તે પછીના આજ વીસ વર્ષ સુધીના આ ઉપકારક ગુરુદેવના નિકટનાં કે દૂરનાં જે સંસ્મરણેા છે તે સ્મૃતિનાં આંસુ અને સાધનાની આન પ્રેરણા અને આપે છે. આ પ્રથમ પ્રસંગ તે પ્રવાસ, મારા શ્રેયાપકારક પૂજ્ય પિતાજીની આજ્ઞા અને મુનિશ્રી સતબાલજી સાથેના વિચારવિનિમય આદ મારું લીમડી પહોંચી જવાનું થયું. પૂજ્ય મહારાજશ્રી પણ ભાવનગરના ચાતુર્માસ શાંતિથી પૂરા કરી લીખડી પહોંચી ગયા હતા.
