________________
સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૧૧૯ જ ચાતુર્માસ કર્યા. પૂ. મહારાજશ્રીએ પણ સમાજશ્રેયની દાઝ અને સત્ય ધર્મના ઉદ્ધારની એવી ને એવી ભાવનાથી ફરીને ત્યાં ચાતુર્માસ કરવાની સંઘની વિનતિ તુરત સ્વીકારી લીધી. આ વર્ષે તે પૂ. મહારાજશ્રીની વધતી જતી પ્રસિદ્ધિથી પ્રેરાઈને તેમની તલસ્પર્શ, સમન્વયી, સમાજસાપેક્ષ, સર્વાગી અને સ્યાદ્વાદી વધારા ઝીલવા આજુબાજુનાં ગામડાઓમાંથી પણ મેટો સમાજ ઊમટવા લાગે. તેમની આત્મપ્રતિભાએ, શરીરની ૭૨ વર્ષની વૃદ્ધાવસ્થા છતાં, યુવાન જેવા ઉત્સાહથી આ વર્ષે પણ જમ્બર સામને કર્યો અને તેરાપંથીઓની પાયા વિનાની માન્યતાઓ પર તેમણે બીજે માટે પ્રહાર કર્યો. લેકેને વાસ્તવિક ધર્મદષ્ટિ સમજાઈ અને સૈારાષ્ટ્રભરમાં તેઓશ્રીની પ્રતિષ્ઠા “ભગવાન મહાવીરના સેનાની તરીકે થઈ રહી. આ જ રીતે તે વખતે ચૂડામાં તેરાપથી સંપ્રદાયના સાધ્વીજીઓના ચાતુમાંસ હેઈને ચૂડામાં ચાતુર્માસ રહેલા સદાનંદી પં. મહારાજ શ્રી છોટાલાલજી મહારાજ ઠાણા બે એ પણ તેશપંથી માન્યતાને સખત સામનો કર્યો હતે. આ પ્રકારે તેરાપંથી પુરસ્કર્તાએ ફરીને નિષ્ફળ ગયા. સૈરાષ્ટ્રમાં પગપેસારો કરવાની તેમની ભાવના પ્રથમ ગ્રાસે મક્ષિકાના ન્યાયે આરંભથી જ અદ્ધર રહી ગઈ. પરંતુ પિતાના સંપ્રદાયની જડ સૈરાષ્ટ્રમાં નાખવા માટે તેઓ મક્કમ હતા. આથી ઝાલાવાડ–જોરાવરનગર–માં નિષ્ફળ ગયા એટલે ગોહિલવાડ–ભાવનગર–ભણ એમની નજર ગઈ.
ભાવનગર સ્થાનકવાસી જૈન સંઘને આ વાતની ગંધ આવતાં, તેરાપંથીઓને સામને કરવામાં સફળ સેનાની તરીકે સુવિખ્યાત થયેલા પૂજ્ય મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ પાસે એ સંઘનું પ્રતિનિધિ મંડળ પહોંચ્યું અને બધી પરિસ્થિતિની રજૂઆત કરીને તેમને આગામી ચાતુર્માસ માટે વિનતિ કરી. તે દરમિયાન જોરાવરનગરના પરિશ્રમપૂર્ણ બે ચાતુર્માસ પૂરા થયા પછી સં. ૨૦૦૬ની સાલમાં ચૈત્ર સુદ ૬ના રેજ બા. બ્ર. મહા. પુષ્પાબાઈને સાયલામાં
