________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
6
સંવત ૧૯૯૩ના આ ચાતુર્માસની ખધી વ્યવસ્થા થઈ. રાજ્યના બગીચાવાળા ગેસ્ટ હાઉસ'માં ચાતુર્માસ રહેવા માટે ઉતારી આપાય. રાજ્યના અમલદ્દારા સહિત મહારાજા તથા મહારાણી અને આમજનતાએ ચાતુર્માસના ખૂબ લાભ ઉઠાવ્યેા.
૯૭
પૂજ્ય મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજના જીવનમાં એક એવી માધુરી, એક એવી ઘડાયેલી મહાનુભાવતા હતી કે કેાઈ પણ સમાજને ને કોઈપણ ભૂમિકાના માણસ જ્યારે એમનું પ્રવચન, આખ્યાન કે પ્રાર્થના સાંભળે ત્યારે તેમને એમ જ લાગે કે આ તે અમારા જ મહારાજ છે, અમારા જ આત્મીયજન છે ! એક તે સર્વજનહિતકાીિ વાણી, ખીજુ, સૌ પ્રત્યે નિષ્કારણુ કરુણા ને સ્નેહ વર્ષાવતું વિશાળ દિલ અને ત્રીજુ, કથા-વાર્તા દ્વારા, સંગીતની સુરાવટ સાથે વસ્તુની રજૂઆત કરવાની તેઓશ્રીની લાક્ષણિક અને આગવી શૈલી—આ બધાંથી સૌકેાઈ તેમના પ્રત્યે ખેંચાતા, તેમના સાન્નિધ્યમાં સ`સારતાપશામક શીતળતા અનુભવતા ને તેમની પ્રેરકવાણી સાંભળતાં જ મંત્રમુગ્ધ થઈ જતા!
રાધાની જીવનપરિવર્તનકારી એ વિરલ ઘટના
ધરમપુરના ચાતુર્માસ પહેલાં ઘાટકોપર—મુંબઈ—ના ચાતુર્માસ દરમિયાન એક અપૂર્વ ઘટના બની હતી, જેને ઉલ્લેખ કરવા અહીં જરૂરી છે. ઘાટકેાપરના ચાતુર્માસ પૂર્ણ થયા માદ મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ આદિ ઠાણા ૪ મુંબઈની આજુબાજુનાં સ્થાનામાં વિચરતા હતા. એ વખતે ઘાટાપરમાં વર્ષોથી રહેતા મોરબીના વતની શ્રી અમૃતલાલ લક્ષ્મીચ ખાખાણી પેાતાની તબિયતને કારણે હવાફેર માટે વરસાવામાં દરિયાકાંઠે વસતા હતા. મહારાજશ્રી પ્રત્યેના તેમના સદ્ભાવને કારણે તેમણે મહારાજશ્રીને વસેાવા પધારવા વિનતિ કરી. પરિણામે તેઓશ્રી ઢાણા ૪ વરસાવા પધાર્યા અને શેષકાળ ત્યાં રહ્યા.
