________________
ધરમપુરના ચાતુર્માસ
મહારાજે પહેલેથી છેક અંત સુધી મુનિશ્રી સૈાભાગ્યચંદ્રજી પ્રત્યે એવા ને એવા વાત્સલ્યભાવ, સ્નેહભાવ વર્ષાવ્યે હતેા. આ તેમની ઉદારતા અને મહાનુભાવતા હતી જે કોઈ વિરલ મહાપુરુષમાં જ હાય !
૯૬
આવી ઉદારતા, દરિયાવલિ વિશાળતા અને નિખાલસતાને લીધે પૂજ્ય મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને ખીજી પણ અનેક વ્યક્તિઓ તરફથી ઘણા કડવા અનુભવેા થવા છતાંયે પોતે તે સહુ પ્રત્યે સદાય અમીદ્રષ્ટિ રાખતા.
મુખઈમાં તેમની ક્રસેાટી કરતા આવે! પ્રસંગ અન્યા પછી અને મુનિશ્રી સભાગ્યચંદ્ર(સતમાલજી) તેમની સાથેથી છૂટા પડયા પછી મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ સાથે હવે બાકી બે સાધુજીએ હતા—એક મુનિશ્રી હર્ષોંચદ્રજી સ્વામી અને બીજા તેએાના પટ્ટશિષ્ય મુનિશ્રી ચુનીલાલજી સ્વામી. એ બન્ને ઠાણા અને સાથે રહેલા કચ્છના બૈરાગી ભાઈશ્રી મેઘજીભાઈ સાથે તેઓએ પછી મુંબઈ વધુ ન રકાતાં ગુજરાત ભણી વિહાર કર્યો.
ધરમપુરના ચાતુર્માસ
વિહાર કરતાં કરતાં તેએ સૈા જ્યારે વલસાડ આવ્યા ત્યારે ધરમપુરનાં સંસ્મરણા તાજા થયાં. બે વર્ષ પૂર્વે ઉનાળામાં પોતે ધરમપુર પધારેલા ત્યારથી ત્યાંના મહારાજાને પૂજ્ય ગુરુદેવ શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ પ્રત્યે સદ્ભાવ હતા. આથી તેમને જેવી ખબર પડી કે મહારાજશ્રી વલસાડ પધાર્યા છે, કે તરત જ બીજા અમલદારા સહિત પાતે વલસાડ આવીને તેમને ફરી એક વાર ધરમપુર પધારવાની આગ્રહભરી વિનંતિ કરી. એટલું જ નહિ, આટલે સુધી આવ્યા છે. તે એક ચાતુર્માસનો લાભ અમને તેમ જ અમારી પ્રજાને પણ આપે।” તેવી ભાવભરી પ્રાર્થના કરી. મહારાજશ્રીને સૌના લાભનું કારણ જણાતાં તેને સ્વીકાર કર્યા. રાજ્ય તરફથી
(6
