________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
નક્કી કર્યું" હતુ, તે મુખ્ય વ્યક્તિ શ્રી હીરાચં દેસાઈનું ટૂંકી માંઢગીમાં અવસાન થયું! આ ઘટના બની જવા છતાં પણ ત્યાંના સંઘના ઉત્સાહ અનેરા હતા.
સંવત ૧૯૮૨ના પ્રથમ ચાતુર્માસના સમયથીજ એ સૌને મહારાજશ્રી પ્રત્યે આકષણુ અને ભક્તિભાવ હતાં. એટલે એવા જ સદ્ભાવથી ઘાટકોપરના ચાતુર્માસ શરૂ થયા.
ગુરુ-શિષ્ય વચ્ચે વિચારભેદ
૯૩
આ દરમિયાન એક ઘટના બની.
પૂજ્ય ગુરુદેવ શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ અમદાવાદના ચાતુર્માસ પછીથી મુનિશ્રી સૈાભાગ્યચંદ્રજી સ્વામીના મહત્ત્વાકાંક્ષી અલગ વ્યક્તિત્વના સ્નેહ અને ઉદારવૃત્તિથી નિભાવ કર્યે જતા હતા. તેમ છતાં પણ આખરે અંતરના વિચારભેદને પ્રસિદ્ધ થવાનું એક નિમિત્ત ઉત્પન્ન થયું.
ખામત એમ હતી કે ઘાટકોપરના આ ચાતુર્માસ દરમિયાન મુનિશ્રી સૈાભાગ્યચંદ્રજીએ ‘ધર્મ પ્રાણ લેાંકાશાહ’ અંગે એક લેખમાળા શરૂ કરી હતી. એ લેખમાળામાં શ્રી લાંકાશાહે જે તત્ત્વદ્રષ્ટિનુ પ્રતિપાદન કરેલ(સ્થાનકવાસી વિચારધારાનું) તેની પુષ્ટિ કરવાના મુનિશ્રી સભાગ્યચંદ્રજી સ્વામીના મુખ્ય ઉદ્દેશ હતા. તેથી ઊલટુ પૂજ્ય ગુરુદેવ શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજનું તત્ત્વદર્શીન ઉદાર અને સમન્વયાત્મક હાવાથી પેાતાની ઉપદેશશૈલીમાં સમત અને સર્વધર્મ સમભાવ ' નુ પ્રધાન વલણ રહેતું. પરિણામે તેઓશ્રીનાં વ્યાખ્યાને માં માત્ર સ્થાનકવાસી જૈને જ નહિ, પરંતુ મૂર્તિપૂજક જેને તેમ જ જૈનેતર પણ સારા પ્રમાણમાં આવતા હતા અને એ બધાને તેઓશ્રી આત્મભાવે સતાષ આપતા હતા. ત્યારે મુનિશ્રી સૈાભાગ્યચંદ્રજી( સંતમાલજી ) સ્વામીએ એકાન્તિક આગ્રહપૂર્વક
