________________
અજમેર સાધુ-સંમેલનમાં
પ્રતિમ ધ દૂર કર્યા. આ જાણીને મારખીનેા શ્રી સંઘ આનંદમાં આવી ગયા. બધી તૈયારીઓ થઈ. છેલ્લે સંવત ૧૯૮૫ના પાષ શુદ્ઘ ૮ના રાજ ભારે ઉત્સાહપૂર્વક મેારખીના વિખ્યાત મણિમંદિર અને વી. સી. હાઈસ્કૂલના વિશાળ પટાંગણમાં ભાઈશ્રી શિવલાલને ભાગવતી જૈન દીક્ષા આપવામાં આવી. તેમનુ શુભ નામ રાખવામાં આવ્યું ‘મુનિશ્રી સૈાભાગ્યચંદ્રજી’, જે પાછળથી તેમના ‘સંતખાલ' તરીકેના ઉપનામને કારણે મુનિશ્રી સ ંતબાલજી' તરીકે પ્રસિદ્ધ થયું.
૮૬
પૂ. ગુરુદેવ શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજે પેાતાની દીક્ષા પછીની સંયમયાત્રાનાં સત્તાવીસ-અઠ્ઠાવીસ વર્ષના ગાળામાં સામાજિક ને ધાર્મિક ક્ષેત્રે અનેકવિધ સેવાએ આપી હતી તેમ જ વૈયકિતકરૂપે નાની ઉંમરની વિધવા બહેનેા સહિત અનેક વ્યકિતઓને ચાગ્ય માર્ગદર્શન આપી જીવનના શ્રેયના પંથ ચીધ્યેા હતેા, તેમાં આ એ ભવ્ય જીવા, એ સુયેાગ્ય શિષ્યાના ઉના ઉમેરો થતાં તેઓ ગૌરવાન્વિત બન્યા. તેમની પ્રચંડ વેગે ધસમસતી સંયમી જીવનની સરિતા હવે એ પ્રમુખ જીવનઝરણાંની સાથેસાથે અનેક જીવનધારાઓને પાતામાં સમાવી લઈ વહેવા લાગી.
અજમેર સાધુ-સંમેલનમાં
સ. ૧૯૮૬થી સં. ૧૯૯૬ સુધીના ક્રૂસ વર્ષના ગાળામાં એટલે કે દીક્ષિત થયા પછીના ૩૦થી ૪૦ વર્ષના ગાળામાં પૂજ્યશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ ઉત્તરાત્તર વધુ ને વધુ વિકસિત, વધુ ને વધુ વિશાળ અનતા ગયા.
સંવત ૧૯૮૫માં મુનિશ્રી સૌભાગ્યચંદ્રજીને મેરખીમાં દીક્ષા ખદ વાંકાનેર, થાન, ચેાટીલા વગેરે સ્થળે વિચરવાનું બન્યું અને સ. ૧૯૮૫ની સાલના ચાતુર્માસ મેારખીમાં કર્યાં. ત્યારબાદ ઠાણા પ (મહા. શ્રી સુંદરજી સ્વામી, મહા. શ્રી નાનચંદ્રજી સ્વામી, મહા.
