________________
श्री प्राचीनस्तवनावली ..
. [४९ सिज्झाय । गीत गावे वैराग्यनारे, पातिक दूर पुलाय ॥ सं०॥४॥
॥ ढाल-मारग देशक मोक्षनोरे, ए राह. ॥
वड़ी बहु पडिपुन्य पौरसीरे, वांदे बेहु उलास। संथारे गाथा भणेरे,खामे जीवां नारासोरे॥ ते नर नारीया सफल करे अवतारोरे । निशी पोसो करे भावना बारे भावरे ॥ ते ॥ १॥ पाप अठारे परिहरे, चित धरे सरणा चार । डाभ संथारे साथरोरे, ध्यान धरे सुविचारोरे ॥ ते॥२॥धर्म जागरीयां जागतारे, करे मनोरथ एह । संयम लेवां जिण दिनेरे, धन्य दिवस मुझ तेहोरे ॥ ॥ ते०॥ ३॥ संख श्रावक पोसो कियोरे, वीर वखाण्यो तेह तिण परे तिण पोसो कियोरे, तिम करजो सुजगेहो ॥ ते०॥४॥ बियंभा पाटणनो धणीरे, नाम उदायनणय। तिण राते पोसो कियो, वीर वन्दन चित लायोरे ॥ते॥५॥ तुंगिया
