________________
૯૫
શ્રી અરનાથ પરમાત્માનું સ્તવન
જે મહાત્મામાં ગુણો પ્રગટ થયા છે તે મહાત્માના ગુણોની સાથે આપણે આપણી ચેતના જોડવી.
તેમના ઉપર અતિશય ગુણાનુરાગથી રંગાઈને સેવા ભક્તિ કરવાપૂર્વક બહુમાન અને આદરભાવમાં મગ્નતા વિગેરે ગુણો પ્રાપ્ત કરીને તેમાં અંજાઈને અત્યન્ત એકાકાર બનીએ તથા ચિત્તની સ્થિરતા પણ તેમનામાં જ જોડીએ.
આ પ્રમાણે શ્રી અરનાથ પ્રભુની સાથે ગુણોથી એકાકાર થઈએ. કષાયો અને વિષયોને ત્યજીને પ્રભુજીની વીતરાગતાનું જ પરમ અવલંબન લઈએ તો અલ્પકાળમાં જ ભવસાગર તરી જઈએ. સાધક એવા આપણા આત્માને તો શુદ્ધ દેવતત્ત્વનું આલંબન લેવું એ જ ભવસાગર તરવાનો પરમ ઉપાય પરમ નિમિત્તકારણ છે. તે ૧૩ //
મોટાને ઉલ્લંગ, બેઠાને સી ચિંતા | - તિમ પ્રભુ ચરણ પસાય, સેવક થયા નિશ્ચિતા II૧૪.
ગાથાર્થ :- મોટા મહાત્માના ખોળામાં જે બેઠા હોય તેને ચિંતા કેમ હોય ? અર્થાત્ ચિંતા ન જ હોય. તે જ રીતે પરમાત્માના ચરણકમલની સેવા કરનારા સેવકને કોઈ ચિંતા નથી. તે તો સંપૂર્ણપણે નિશ્ચિત બન્યા છે. || ૧૪ ||
વિવેચન - શરણાગત એવો જે જીવ મોટા મહાત્માના ખોળામાં જઈને જો બેઠો હોય તો તેને કંઈ ચિંતા હોય જ નહીં. જેના ખોળામાં બેઠા. જેનું શરણ લીધું. તે જ આપણું રક્ષણ કરે તેને જ પોતાના આશ્રિતની જવાબદારી હોય. અથવા પ્રબળપ્રતાપીનું આપણે શરણું લઈએ તો શરણ આપનારા એવા વીતરાગ પરમાત્માને જોઈને જ લુંટ ચલાવનારા મોહરાજાના સૈનિકો ધ્રુજવા લાગે. ભયભીત થઈને ભાગી જાય. માટે વીતરાગ પ્રભુની સેવા કરનારો તેમનું શરણ લેનારો સર્વથા નિશ્ચિત બને છે.
