________________
કઈ રીતે આ બન્યું ?
પ્રભુના છદ્મસ્થકાળની આ ઘટના છે. સ્તુતિકાર કલિકાલસર્વજ્ઞ આચાર્ય હેમચન્દ્રસૂરિ મહારાજે પડદા પાછળની વાત આ રીતે કહી :
‘સ્વોષિત વર્મ વંતિ...’ બંને પોતપોતાને ઉચિત કામ કરી રહ્યા છે એમ પ્રભુએ માન્યું.
કેટલી સરસ વાત !
કોણે શું કરવું અને કેમ કરવું એ એ વ્યક્તિ જાણે. પોતાને એની સાથે શી નિસબત ?
અને બીજી વાત : પોતાનો કર્યોદય છે. એ કર્મ ઉદયમાં આવવાનું જ હતું. નિમિત્ત આ વ્યક્તિ બને કે પેલી; શો ફરક પડે છે ?
ઉપાદાનની શુદ્ધિ તરફ દોરી જનારી આ ઘટના નિમિત્તોના જગતથી આપણને બહાર કરી મૂકે છે.
એક શ્રાવક એક ગામમાં રહે. પ્રભુની ભક્તિ બહુ જ સારી રીતે કરે. પાર્શ્વનાથ દાદા મૂળનાયક તરીકે. રોજ ‘મને ધરણેન્દ્રે વ’... સ્તુતિ બોલતાં તેમની આંખો છલછલાઈ ઊઠે : દાદા ! આવા ભાવની એક નાનકડી ઝલક તો મને આપજો !
દેરાસરની બાજુમાં એક ઘર. એ ઘરવાળા ભાઈ મુંબઈ રહે. દૂરના ગામડે રહેતા તેમના સંબંધીને આ ઘર તેમણે ભાડે આપ્યું. આ ભાડૂઆતને ધર્મ જોડે કોઈ સંબંધ નહિ, એટલું જ નહિ, ધાર્મિકો પ્રત્યે તિરસ્કાર...
સમાધિ શતક
| ૧૭૪
