________________
૧૮
તમારા ભાવિ જીવન ખર્ચ માટે, હવે હસતે હૈયે વિદાય આપેા. પ્રતિષ્ઠાને ખીજે જ દિવસે ઉંચામાં ઉંચું મુર્હુત પણ આવે છે. સૂરીશ્વરજીની સંમતિ મહાપુણ્યદયે પ્રાપ્ત થઇ છે. માણેકચંદ અને તે નગરના રાજવી પણ સહકુટુંબ હાજર છે. સત્ર-સજનમાં આનંદની મિ ઉછળે છે. એટલે કુદરત પણ અનુકુળ છે. તમારી સીડી ‘હા’ માં અમારૂ પમ કલ્યાણ છે. નયનાના નયન હર્ષાશ્રુથી છલકાય છે, સ્વામીને પગે પડે છે, હાથ જોડી કલ્યાણી કથે છે. નાથ, મા આપના તેજ મારે. મને પણ સંસારના મેહ હવે નથી, ખાલુડા સંસ્કારી છે. એમનુ જીવન–નાવ સુરક્ષિત છે. મને ખાત્રી છે કે જ્યારે ત્યારે આપણી માફક પાકટ વયે એ બન્ને મા તે આજ લેવાના છે.’ શેઠની રામરાજી ખડી થાય છે. આખા વિક સ્વર મને છે. હૈયું નમી પડે છે. નાથના શાસનના અપૂર્વ મહિમા આંખ સામે ખડા થાય છે. નારી! તું પણ નિરજના, જય વીતરાગ.
છેલ્લા દિવસેામાં રાજાને નેમચંદ શેઠના, રાણીને નયના શેઠાણીના સંબધ ગાઢ બધાયા હતા. ધર્મની વીતરાગના વચનેાની ઠીક ઠીક છાયા અન્ને પર પડી હતી. તેમાં એ ગગનચુંબી દેવાલય અને તેની પ્રતિષ્ઠા પરની ઉદારતાએ બન્નેના હૈયા હલાવી નાખ્યા હતા. પૂર્વભવના કોઈ જાગૃત સંસ્કારે વીતરાગ-ધમ તરફ અનુરાગ-જન્મ્યા હતા. અચા નક રાજદ'પતીની છડી પોકારાઈ. સફાળા શેડ શેઠાણી નીચે આવ્યા બન્નેને બહુમાન પૂર્ણાંક આંતરલયમાં લઇ ગયા. અલક મલકની વાતો કરતા કરતા બન્નેએ પેાતાના નિય જણાવ્યેા સમયે ખળકાની સભાળ માટે ભલામણ કરી.
