________________
૨૨૬
અભ્યાસ કેમ નહિ? પિતાને પૂ. સાધુ સંસ્થાના અભ્યાપિયરે ગણનારા, આમ ગાફેલ અને ઉપેક્ષાવૃત્તિવાળા બન્યા રહે એ કેવું?
ત્રીજો પ્રસંગ ૨૦૧૪ મા “સાધુ સંમેલનને પૂરી અરાજક્તા અને ભારે વિચિત્રતાને, શ્રી સંઘ અને સારાએ શિષ્ટસમાજને આંચકો આપી ગયે. ખૂબી તે એ કે શ્રાવક સંઘમાં નેતા ગણાતા કસ્તુરભાઈ ઇગ્લેંડ જઈને બેઠા અને બીજા ભક્ત ગણાતા અગ્રણીઓ બે ત્રણ કલાક માટે કારમાં આવે અને છૂમંતર ! વાહ શાસનની દાઝ અને ઉગમતાપસી!
નંબર ચેથામાં ગણ પડે એ “શ્રાવક સંમેલન ને અખતરે વળી ઓર ભારે થઈ પડશે. સૌજન્યનિધિ કસ્તુરભાઈએ, આજુબાજુનાની કાંઈક શુભ પ્રેરણાથી અને કાંઈક સારૂ કરવાના મનના ઉત્સાહથી, કાર્ય તે આરંભ્ય. પણું...પણ શાસનની–મહાશાસનની અનાદિકાલીન શુધ્ધ વિશુદ્ધ સર્વજન હિતકારી શ્રી સંઘ કલ્યાણકારી પ્રણાલીકાના અજ્ઞાને, પૂ. આચાર્યાદિ સુવિહિત મુનિવરેના અતિ જરૂરી સંસર્ગ અને સલાહના અભાવે, હાજીહા કરનારની કાંઈક વિશ્વાસ ભરી દેરવણના દેરે, સુસાધુ–સુશ્રાવક–આત્માઓની ઉત્સાહજનક પ્રેમભરી લેખી પણ સલાહ સૂચનાઓ પ્રત્યેની ઉપેક્ષાએ, એક મહાન ઐતિહાસિક પુણ્યકાર્ય ન જ થઈ શક્યું. અને ન જ થઈ શકે તેમાં ઉંધી કાર્ય પધ્ધતિ-કાર્ય કરેને સક્રિય પ્રયાસ અભાવ-તન મામુલી અને રમત માત્રમાં બની જશે એમ માની લેવાની ગંભીર ભૂલ વિ. વિ. મુદાઓ સમજાય તેવા જ છે. લેખક તે વખતે ગૃહસ્થ પણુમાં હાઈ કાર્યકરને મળેલ. ઠીક ઠીક વાતચીત કરેલ
