________________
૧૨૭
પરંપરા-વિધિવિધાન અલંકાર-વિ. વિ. સ’પૂર્ણતઃ શ્વે. ભાઈ આના. આ બધુ... જગજાહેર. તેનુ પિષ્ટપેષણ શું કરવું?
વચ્ચે વળી નાનામેટા છમકલાં ચાલ્યા જ કરે. કેટ સુકાય નહિ. બન્ને પક્ષે પૈસાનુ પાણી. ખેર પૈસા તે ચલ અને નાશવત જ છે ને ? પણ પેલી કડવાશ ઉભી થાય અને વધે તેનુ શું?
બધું બન્યું અને ખનતું આવ્યું છે અને કદાચ અનેક પ્રસંગેાએ અનતું પણ રહે. પણ હવે શુ? ધન્ય છે પેલી મામા-ભાણેજની જોડલી અને એમના શાણા સાથીદારને! કે ખામેાશથી-સુખ સૈનિકની રીતે સેનાપતિ અનવાની જરાએ ભાવના વિના–જરૂર લાગે અન્યને સેનાપતિ બનાવી કામ કરવાની ઉચ્ચવૃત્તિ ધારણ કરી રાત દિવસ સ્વèાગે મથી રહ્યા છે.
આ રીતના પ્રયાસ જરૂર અનુમેાદાય છે. પણ એમ પણ સાંભળવામાં આવ્યું કે, દીગ.... ભાઇઆએ એક નવીજ જાતના કેસ પાછો ઉભા કર્યાં છે કે દાખલ કર્યા છે, અને વળી શિખરજી તીર્થના પ્રસંગ તે સૌની જાણમાં છે, જો આ બધું આંખ સામે બનતું હોય અને શ્રી શ્વે, સંઘ દરેક વખતે થાડા આંખ મિંચામણાં કરી ભાઇચારાના ન્યાતાથી દરેક વખતે થાડું થાડુ જતુ કરશે, તેા ઘણું ખાવાનું અને.
અને વળી શ્રી કેશરીયાજી તીર્થ અને મક્ષીજી તીથ ભયમુક્ત તે નજ ગણાયને ? એતે સ્વભાવિક છે કે નબળી કડી જુએ એટલે ઘુસણગીરી ફાવે, એમાં સામાના શે
