________________
“તપ” શબ્દ જ કે મહિમાવંત છે. નિર્યુકિત અથ અને ધાત્વર્થ ક્યાં કરવા જઈએ? સીધે ને સાદે અર્થ ત” એટલે તરવું “પ” એટલે પ્રકાશ. પ્રકાશ પામીને અંધારથી પાર ઉતરવું. “તપમાં તેજ છે એ તે સર્વ જાણે છે. તેથી પ્રકાશ ફેલાય એ સ્વાભાવિક છે, પાર કયાં ઉતરવું? અંધાર કયાં દૂર કરવો? એ તે જૈન શાસનના સંસ્કાર પામેલા બાળ જાણે
ત્રણ વર્ષનાં ગભરૂ ગુલાબ જેવા બાળકે ત્રણ દિવસના ઉપવાસથી અઠ્ઠમ કરે. ૭ થી ૧૪ વર્ષને જૈન કુળમાં જન્મેલ, ઉગતા બાળક-બાળિકાઓ આઠ દિવસના ઉપવાસ અતિ ઉલ્લાસથી કરે. મનમાં પ્રદ. હૈયામાં હર્ષ. તનમાં થનથનાટ, વદન પર આનંદની ઉમિ. અને તારક ક્રિયામાં અપ્રમાદ. અભિમાન જરાએ નહિ. ધર્મનું ગૌરવ ઘણું. ધન્ય આત્માઓ !
પાંચમા આરાના કળીયુગમાં પણ “સુઘાષાને નાદ નિનાદ કરે છે. ૭૦ ને ૮૦ એ પહોચેલા ૩૦ દિવસ આહાર છેડે. ૪૫-૬૦ અને ૯૦ પણ ખરાજ. આ તે સર્વજ્ઞ સ્થાપિત શ્રીમદ્દ તીર્થકરદેવનું મહાશાસન છે. મહાસંસ્કૃતિથી સભર સનાતન અનાદિન ધર્મ છે. સત્ય છે. પરમ તેજ છે. પક્ષહીન સાવય શુદ્ધ માર્ગ છે.
તપ એટલે તેજને અંબાર. પાપને પ્રજાળતે શાંત સુધા મય અગ્નિ. હમ તે બાળે, ભડથુ બનાવે. આ તે તારે, તેજ આપે. શકિત આપે. સ્વર્ગ આપે. મુક્તિ આપે.
આ તે માત્ર બાહ્ય કિલ્લાની વાત વિચારી. પ્રશ્નને જવાબ આલેખે. બાહ્ય કિલ્લામાં વચ્ચે વકિલ્લો વ્યાપક
