________________
વળી જાગૃત સમાજ-શાણી-સમજુ સમાજ નાની નાની પીડા તે પળમાં દૂર કરી શકે. એમાં હો હા અને હોબાળાની જરૂર જ ક્યાં રહે છે, પણ છાપાઓનું તૂત જગરૂ. કાગને વાઘ પણ બની જાય, ખેર. આપણે તે પૂ. સાધુસાધવીગણ શ્રીસંઘ અને સમાજ વચ્ચે ખેલદીલી જે હતી તેને જાગૃત કરવી છે. સમાજને સર્વ રીતે સદ્ધર બનાવવા કોશિષ કરવી છે. આર્યસંસ્કૃતિને જાગૃત કરવી છે. તેના શિખરસમી જૈન સંસ્કૃતિને તે માટે સમજવી છે.
સમાજેન્નતિના વિરાટ અને વિશાળ ઉપાયે પૂ. સાધુસાધ્વીગણ તેમના સ્વરૂપમાં રહી સમજાવવા સાબદા બનશે. સક્રિય યેજના ત્યારે જ શરૂ થશે. સમાજની સર્વતોમુખી દુઃખદાયી અવસ્થાના વિશિષ્ટ અને જડમૂળના કારણે તેઓ જ સમાજ પાસે મૂકી શકશે. વચગાળામાં સક્રિય ભેજના દ્વારા, સાધમિક ભક્તિના પ્રકારો દ્વારા, અનુકંપાના દ્વાર ખુલ્લા કરવા દ્વારા, ધનિકેન ધનના સત્રમાં અનેક પ્રકારે ઉમેરાવા દ્વારા, સમાજને શુધ્ધ ધર્મ માર્ગે દેરી શકશે.
આનંદની-ખુશદીલીની વાત તે એ છે કે ભગવંત ભાષિત ધર્મક્રિયાઓમાં-સદનુષ્ઠાનમાં સદ્વ્યય કરનારા પુણ્યશાળીઓ જ વિશેષે કરીને આજે પણ સાધર્મિકનીસમાજની-કુદરતની હોનારતે સારા પ્રમાણમાં સંભાળ રાખે છે. પૂ. સાધુ-સાધ્વીગણ અને સમાજ ઓતપ્રેત બની પરમાત્માના માર્ગે આગળ વધે એ જ શુભ કામના.
(૯)
