________________
પ૯ સં. ૧૯૨૮માં ભાદ્ર સુદિ એકમે બે હતી. તે વખતના શ્રી પૂજ્ય ધરણંદ્રસૂરિએ આજ્ઞાપાત્ર કાઢયું કે “આગામી પર્યુષણામાં બે પડવા છે તેને બદલે તમ્હારે બે તેરસો કરવી.” સામાન્ય સાધુઓ અને યતિઓ જ નહિં પણ શ્રી રાજનગર (અમદાવાદ) ના પ્રસિધ્ધ ચાર ઉપાશ્રયમાં રહેલા સંવિગ્ન વિશિષ્ટ મહાત્માઓને પણ આ વિચિત્ર આજ્ઞાનું પાલન કરવું પડયું. આવી તે કાંઈક અશાસ્ત્રીય રૂઢિઓ અને વિપરીત માન્યતાઓ યતિકાળમાં પ્રચલિત થઈ પડી અને પરિણામે અજ્ઞાન કારણે કુસંપનું વાતાવરણ ફેલાતું રહ્યું. સં. ૧૯૩૫ માં શ્રી પૂજ્ય ધરણંદ્રસૂરિએ ભાદ્ર. સુ. રના ક્ષયે શ્રાવણ વદિ ૧૩ ને ક્ષય જાહેર કર્યો. પૂ. શ્રી ઝવેરસાગરજી મ. (પૂ. શ્રી સાગરજી મ. ના ગુરૂજી) એ તે સામે જાહેર કર્યું કેઅબકે પર્યુષણમેં એકમ દુજ ભેલી કરણી.
આ રીતે સં. ૧૮૬થી પાછલા કાળમાં અને ૧૯૫૨ થી આધુનિક યુગમાં તિથિપ્રકરણની શરૂઆત ગણાઈ. પણ આધુનિક યુગ છાપાન એટલે ઉહાપોહ મેટ દેખાય. સં. ૧૯૫૨ માં સુમચિંતક સુશ્રાવક અનુપચંદભાઈના શુભ પ્રયાસથી વાતાવરણ મઝેનું રહ્યું. સં. ૧૯૮૧માં છપાએલ “પ્રશ્નોત્તર રત્નચિંતામણિ માં નીચે પ્રમાણે ઉલ્લેખ મળે છે.
સં. ૧૫ની સાલમાં ભાદરવા સુ. ૫ ને ક્ષય હતે. તે પરથી અનુપભાઈએ શ્રીમદ્ આચાર્ય મહારાજશ્રી આત્મારામજી મહારાજને પૂછેલું...તેને જવાબ એ આ કે પાંચમને ક્ષય આ વખતે કરે સારે છે. ત્યારબાદ જેઠ મહિનામાં શ્રીમદ્ આચાર્ય મહારાજે કાળ કર્યો...શ્રીમદ્ આચાર્ય મહારાજશ્રી સિદ્ધિસૂરિજી છાણી ચોમાસું રહ્યા હતા.
