________________
૫૩ સુ. ૪ શનિવારે જ સંવત્સરી કરવી જોઈએ. પહેલી પાંચમે સંવત્સરી થાય જ નહિ એમ કહેલ. તદુપરાંત “ચતુર્દશી છતાં વિરાધીને પૂનમે ચતુદશી કરવી એ મહાપાપ છે. વિ. વિ.
પછી તે એક વર્ગ સંવત્સરીના ઉદયાત પ્રશ્ન સાથે સાથે બે પુનમે બે તેરસ આદિની ચાલી પડેલી પ્રથાને પણ તિલાંજલિ આપી. પંચાંગે અલગ છપાવ્યા એટલે ઉહાપોહ એર વધી ગયું કે વધારી દેવામાં આવ્યું, અને જેઓને ધર્મઆરાધના–સામાચારી કે તિથિ સાથે ઝાઝી લેવાદેવા નહિ. દેવ-ગુરૂ ધર્મના સાચા સ્વરૂપ જ્ઞાનની કાંઈ પડી ન્હોતી, માત્ર જમાનાના પવને ઉડતા હતા, તે બધાએ તે, (બે વર્ગ તે બાજુએ રહ્યા) અનેક ગુલબંગો ઉડાવી વાતાવરણ કલુષિત કરી મૂક્યું.
સૌજન્યનિધિ કસ્તુરભાઈએ આ વાતાવરણને અંત આવે અને શ્રી સંઘ સમાધિપૂર્વક આરાધના કરી શકે એ હેતુથી પૂ. સાગરજી મ. અને પૂ. રામચંદ્ર સૂ. મ. વચ્ચે લવાદી પદ્ધતિથી ચર્ચા પાલીતાણામાં મૌખિક રીતની પણ ગોઠવી અને પરસ્પરના લખાણ-ઉત્તર-પ્રતિઉત્તર લવાદને બને પૂની સમ્મતિથી સોંપાયા.
પરિણામ-શાસ્ત્રી અર્થમાં પરિણમ્યું. પણ સમાજનું સદ્ભાગ્ય નહિ તે છેવટે કસ્તુરભાઈને પણ જાહેર નિવેદન કરવું પડ્યું કે પૂ. સાગરજી મ. જેવા લવાદ પર ખોટો આક્ષેપ કરી પિતાની લેખીત કબુલાતને આઘી મૂકે છે એ દુઃખદ બીના છે. આ આશયની જાહેરાત પછી વાતાવરણ ક્ષુબ્ધ બને એ સ્વાભાવિક છે.
