________________
et
૨. સચિત્ત ત્યાગ ઃ
કાચાં ફળ, સરખતા, આઈસ્ક્રીમ વગેરે સચિત્ત વસ્તુઓના ત્યાગ ખાસ જરૂરી, અભયદાન દાતા પરમાત્માની યાત્રા માટે નીકળેલા યાત્રિકે જીવાને શકય તેટલું અભયદાન આપવુ જ જોઈએ. ૩. ભૂમિરાયનઃ–
સંથારાપર સુવુ, અનાદિની શરીરની સુકેમળતા કાઢવા માટે આ પ્રયાગ સુંદર છે. આત્મ સાધનાના વેગને દેહમમત્વ બ્રેક લગાવે છે. ભૂમિશયન એ પ્રમાદને કાઢવાનુ અને અપ્રમત્તતા કેળવવાનું એક અમેય સાધન છે. ૪. બ્રહ્મચય નું પાલનઃ
બ્રહ્મ એટલે આત્મા. આત્મચર્યોંમાં રમવુ. તે બ્રહ્મચ. આત્મચર્યા સિવાયની જે કાંઇ પ્રવૃત્તિ તે અપ્રાચય છે. આ બ્રહ્મચર્ય ખૂબ ઉચ્ચ કક્ષાનુ છે. એ સ્થિતિને પ્રાપ્ત કરવા વિષય ત્યાગ—વાસના ત્યાગરૂપ પ્રથમકક્ષાના બ્રહ્મચર્યનું પાલન યાત્રિક માટે અતિ આવશ્યક છે. પરમાત્મા સાથે ધ્યાન દ્વારા એકતા સાધવામાં ખૂમજ સહાયક છે. એથી કાયિક પવિત્રતાને પણ ટેકા મળે છે. બ્રહ્મચર્યની નવવાઢાનુ કાળજીપૂર્વક પાલન થવુ' જોઇએ. દૃષ્ટિદેષ વગેરે કુટેવા આપણને પાપ ન બંધાવી જાય એ ખાસ લક્ષમાં લેવું, ૫. પાદવિહાર :
•
આપણી તીથ યાત્રાના પ્રાણ જયણા-ધમ છે. શકય તેટલા વાહનાના ઓછા ઉપયાગ કરી પગે ચાલીને યાત્રા
