________________
૭
કરવામાં જયણા ધર્મનુ` વધુ પાલન થાય છે. પૂર્વકાળમાં વાહુનાની સગવડ આછી હતી ત્યારે યાત્રાને મહિમ ઘણેા જ હતા. જીવનના એક મંગલ પ્રસ`ગ ગણાતા. આ અવસર્પિણી કાળમાં ભરત મહારાજાથી “ છરી ” પાળતા સંઘની પ્રણાલીકા ચાલુ છે. સામગ્રીવાળા કે સામગ્રી વિનાના યાત્રિકાને ખાન-પાન, ધમ ધ્યાન, વગેરેની અનુકૂળતા આપનારને સંઘવીનુ બિરૂદ અપાતું હતું અને તી માળ પહેરાવાતી હતી. આત્મકલ્યાણની ભાવનાથી તીર્થયાત્રા કરવાની અભિલાષાવાળા યાત્રિકને તીથ તરફ પગલું માંડતા જ ક્રમ ક્ષય ચાલુ થાય છે.
૬. સમ્યક્ત્ત્વધારણ:
સમ્યક્ત્વ એટલે દેવગુરૂ ધમ' પ્રત્યે શ્રદ્ધા-રૂચિ. સઘળી ધર્મકરણીના એ પાયા છે. સમ્યક્ત્વ વગર ગમે તેટલું જ્ઞાન પણ અજ્ઞાનરૂપ છે. અને કઠોર ચારિત્ર પણ કાયાને કષ્ટરૂપ છે. પૂજ્ય હરિભદ્રસૂરીશ્વરજી મહારાજે યાત્રા પહેંચાશકમાં છે કન્ય બતાવ્યા છે તે પ્રત્યેક યાત્રિક શક્તિ મુજમ કરવાં જોઈ એ.
૧ દાન, ૨. તપ, ૩. ઉચિત દેહભૂષા, ૪. વાજિંત્ર વગાડવા, પ. સ્તુતિ સ્તેાત્ર, ૬. નૃત્ય-કાવ્ય—રથયાત્રાદિ, આ ક બ્યાથી યાત્રા ચિરસ્મરણીય અને અનુમેાદનીય અને છે. યાત્રા દરમિયાન નીચે મુજબ ત્રણે પ્રકારની પવિત્રતા જાળવા.
