________________
તીર્થયાત્રાના મહાન ઉદેશે ભૂલી જઈ કેટલાક દેહના પૂજારીઓ તીર્થધામમાં પણ દેહસેવામાંથી ઉંચા નથી આવતા, બહારના સૃષ્ટિસૌંદર્યને નિહાળવામાં, હવાપાણીની લહેર માનવામાં પડી જાય છે. આ દ્વારક સ્થાને ને હરવા ફરવાના, મેજ મજા માનવાના સ્થળે બનાવી દે છે. આવા આત્માઓ તીર્થને કશો લાભ તો મેળવી શક્તા નથી, બલકે તીર્થની આશાતનાઓ કરી ઘેર પાપ બાંધી જાય છે.
તીર્થ તારવાની શક્તિ ધરાવે છે પણ આપણે તરવાની લાયકાત કેળવવી પડે. વીતરાગની આજ્ઞા મુજબ વર્તનારા યાત્રિકે તીર્થનું આલંબન પામી અવશ્ય તરી જાય છે.
આપણે ત્યાં છ-રીના પાલન પૂર્વક કરવામાં આવતી યાત્રા, શ્રેષ્ઠ યાત્રા ગણાય છે. એના મહાન લાભે શબ્દોથી વર્ણવી શકાય એમ નથી.
છરી ૧. એકાહારી ૨. સચિત પરિહારી ૩. ભૂમિસંથારી ૪. બ્રહ્મચારી ૫. પાદ વિહારી ૬. સમ્ય વધારી.
૧. એકાહારી -
યાત્રામાં ભેજનની ગૌણતા હોય તે જ પ્રભુ ભકિતની પ્રધાનતા થાય, ભકિતમાં પૂરત સમય કાઢી શકાય. ખાવા પીવાના ટંક વધારે એટલે ચિત્તમાં વિક્ષેપ ઉભા થાય. દર્શન-પૂજનાદિ એકાગ્રતા પૂર્વક ન થઈ શકે. ઓછામાં ઓછા એકાસણુને તપે તે જોઈએ.
