________________
આમ તો તે ધર્મની રક્ષા માટે લેવાતો કર હતો, પરંતુ પ્રજાને પોતાની આવકમાંથી મોટો ભાગ આ વેરામાં ભરવો પડતો. આ ઉપરાંત, તીર્થ સ્થાનોમાં યાત્રાળુઓ પાસેથી “મૂંડકાવેરો લેવાતો હતો, જેનાથી સામાન્ય લોકોને ખૂબ જ ત્રાસ ભોગવવો પડતો. આચાર્ય ભગવંતે અકબર પાસે આ બન્ને બાબતો અન્યાયી છે એવું સૂચન કર્યું. એ સમયે જે વ્યક્તિ મૃત્યુ પામે તેના વારસદાર પાસેથી ધન કબજે કરી લેવાની પ્રથા હતી તેમ જ યુદ્ધમાં હારનારને બંદી બનાવાતો. તેના પર પ્રતિબંધ મૂકવાનું પણ આચાર્યે જણાવ્યું. ખાસ માછીમારી માટે બનાવેલા વિશાળ ડાબર તળાવ માછીમારી માટે બંધ કરાવવાની વાત પણ સમ્રાટે સ્વીકારી કારણ કે –
“સૂરિજીની વાણીમાં એવું માધુર્ય હતું કે તે સાંભળતાં બાદશાહના મનમાં શીતલતાનો કોઈ અદ્ભુત સંચાર થતો. એમની દૃષ્ટિ જ્યાં પડતી ત્યાં પ્રેમ, હૂંફ, તાજગી અને કરુણાનો અનુભવ
થતો.”
આમ, અહિંસાના પ્રખર પ્રચારક આચાર્ય ભગવંતે આખા વર્ષમાંથી લગભગ છ મહિના જેટલો સમય હિંસા પર પ્રતિબંધ મૂકાવવામાં અકબરનું ફરમાન અમલી બનાવ્યું. આવી સિદ્ધિ મેળવનાર આચાર્ય ભગવંત માટે કહી શકાય.
"He was a walking marvel. He had no equal."
આચાર્યના વ્યક્તિત્વનું બીજું મહત્ત્વનું પાસું હતું નીડર વīત્વ. તેમને માટે કોણ રાજા કે કોણ મહારાજા, કોણ શેઠ કે કોણ શાહુકાર ? એ માટે દરકાર ન હતી.
એક વખત પાટણનો સૂબો કલાખાન તેમની પરીક્ષા કરવા આવ્યો અને પૂછ્યું. “સૂર્ય ઊંચો કે ચંદ્ર ?” પૂજયશ્રીએ તેના જવાબમાં કહ્યું કે, આનો ઉત્તર તો જટિલ છે. ઊંચાઈ અને મહાનતા
