________________
૫
પાટણ પાસે નજીકના કુણગેર ગામે પણ ચાતુર્માસ દરમિયાન વિહાર કરીને આવેલા અન્ય આચાર્યને વંદન ન કરવાનું કહેતાં ત્યાંના સૂબા પાસે સોમસુંદર મુનિએ ફરિયાદ કરી હતી.
શ્રી હીરવિજયસૂરિએ ત્યારે પણ હિંમત, શ્રદ્ધા અને પુરુષાર્થથી તેનો સામનો કર્યો. આવી વ્યક્તિ જ ઉન્નતિના શિખરે પહોંચે છે. શ્રી હીરવિજયસૂરિ મહારાજ આવા મહાન વિભૂતિ હતા.
આજે આવા પ્રખર વ્યક્તિત્વ ધરાવનાર જગદ્ગુરુની સ્મૃતિરૂપે તેમને વિવિધ પરિમાણોથી જોવાનો ઉપક્રમ છે. એમના જીવનની ઝાંખીમાંથી ઉપસતાં મુખ્ય પરિમાણો આપણને સ્પર્શી જાય છે. એ છે અહિંસાના ઉપાસક, પ્રખર જીવદયાંપાલક, નીડર વક્તા, માનવતાના હિમાયતી, સાધુત્વના રક્ષક, ગુણાનુરાગી અને જૈન
શાસનના રક્ષક.
આપણે જોયું કે આ સમયે ભારતમાં મુસલમાન રાજાઓ સત્તાસ્થાને હતા. મોગલસમ્રાટ અકબરનો એ સમય. ચારે બાજુ ધર્મના એટલે કે આર્યત્વના રક્ષણ સામે ઊભા થયેલા ખતરાઓ વચ્ચે સાચા ધર્મને બચાવવાનું અશક્ય હતું. શરૂઆતમાં તો સમ્રાટ અકબર પોતે જ ક્રૂર હિંસક હતો કારણ કે રોજ ચકલાંઓની જીભની ચટણી બનાવીને મોજથી ખાનાર અકબર સામૂહિક શિકારમાં પણ ઉત્સવ મનાવતો. તે સમયની આ વાત છે.
એક વખત સમ્રાટ અકબર શાહી ઝરુખે બેસી નગરદર્શન કરતો હતો. એ સમયે સુમધુર સ્વરો તેના કાને પડ્યા. વાંજિત્રોના નાદથી વાતાવરણ ગુંજી ઊઠ્યું. સમ્રાટે તપાસ કરતાં ખબર પડી કે કોઈ જૈન શ્રાવિકાએ છ મહિનાના ઉપવાસ કર્યા હતા. ચંપા નામની આ શ્રાવિકાનાં દર્શન કરવા અક્બરે જણાવ્યું. તપાસ કરતાં ખ્યાલ આવ્યો કે આટલા દિવસો તદ્દન ભૂખ્યા રહી ઉપવાસ કરવા પાછળ દેવ સાથે
