________________
१७० . जीवदयायां रम्येत, सदापीन्द्रियवर्गो दम्येत । सत्यमेव कथ्येत, इदमेव धर्मस्य रहस्यम् ॥ २८ ॥ જીવદયામાં પ્રવૃત્ત થવું, હંમેશા ઈદ્રિયનાં સમૂહનું દમન કરવું, સત્ય જ બોલવું, આ ધર્મનું રહસ્ય છે. ૨૮ दीसइ 'विविहचरित्तं, 'जाणिज्जइ सुयणदुज्जणविसेसो । 'धुत्तेहिं न वंचिज्जइ, "हिंडिज्जइ तेण पुहवीए ॥ २९ ॥ विविधचरित्रं दृश्यते, सुजनदुर्जनविशेषो ज्ञायते । धूर्तेर्न वच्यते, तेन पृथव्यां हिण्ड्यते ॥ વિવિધ ચરિત્ર જોવાય, સુજન અને દુર્જનનો વિશેષ જણાય, ધૂતારાઓથી ન ઠગાય, તે માટે પૃથ્વી ઉપર ફરવું જોઈએ. ૨૯
| ગુજરાતી વાક્યોનું પ્રાકૃત-સંસ્કૃત १६मा १3 शत्रुनु माथु उपायु. लक्खणेण सत्तुणो सिरं छिंदीअईअ ।
लक्ष्मणेन शत्रोशिशरोऽच्छिन्द्वात ।। श्रापोथी गुरुमीनां वयनो सहाय छे. सावगेहिं गुस्णं वयणाई सद्दहिज्जन्ति ।
श्रावकैर्गुरूणां वचनानि श्रद्धीयन्ते । શ્રદ્ધા વડે ઉપાધ્યાય પાસેથી જ્ઞાન મેળવાય છે. सद्धाए उवज्झायत्तो नाणं लब्भइ ।
श्रद्धयोपाध्यायाज्ज्ञानं लभ्यते । યોગીઓ વડે સ્મશાનમાં મંત્રોનું ધ્યાન ધરાય છે. जोगीहिं सुसाणे मंताई झाइज्जन्ति । योगिभिः श्मशाने मन्त्राणि ध्यायन्ते । બારણે નટલોકો વડે નચાય છે. दुवारे नडेहिं नच्चिज्जइ । द्वारे नटैर्नृत्यते । પ્રજાએ રાજાની આજ્ઞાનું અપમાન કરવું નહિ.
पया निवस्स आणं न अइक्कमिज्जउ । प्रजा नृपस्याऽऽज्ञा नाऽतिक्राम्यन्ताम् ।
