________________
ધ્યમાં, તથા મરણ માથે ભમતું હોવાથી ભેગની ઈચ્છાએ વ્યર્થ પાપ કરે છે. કારણકે, હાલના કાળમાં મોટામાં મોટું આયુષ્ય નિશ્ચયથી સે વરસની આસપાસ છે, અને નાનું આયુષ્ય ક્ષુલ્લક (નાના) ભવ આશ્રયી અંતર્મુહુર્ત માત્ર છે, અને વધારેમાં વધારે ત્રણ પાપમનું છે, તેમાં પણ સંયજીવિત (સાધુપણું) અલ્પકાળ છે, તથા અંતમૂહુર્તથી લઈને થોડું ઓછું એવું કરેડ પર્વનું આયુષ્ય છે. જેમાં સાધુપણું ઉદય આવે; તે અપેક્ષાએ તે પણ ડું છે, એટલે ગમેતેટલું મનુષ્યનું આયુષ્ય હોય તે પણ તે એક અંતમૂહુર્ત છેડીને બાકીનું અપવર્તન (અકાળ મૃત) થાય છે. તેથી કહ્યું છે કે – “જarg, પિત્તમામૂપિપુરા सव्वप्पजीवियं, वज्जइत्तुउव्वट्टियादोण्हं ॥१॥"
ઉત્કૃષ્ટ એગમાં બંધના અધ્યવસાય સ્થાનમાં આયુષ્યને જે બંધ કાળ છે. તે ઉત્કૃષ્ટ કાળ બાંધીને જે જીવ દેવ ગુરૂ વિગેરે ભેગ ભૂમીમાં યુગલિક તરીકે જન્મે છે. તેનું જલદીથી બધું આયુષ્ય છોડીને તિર્યંચ અને મનુષ્યનું અપવન થાય છે, અને તે અપર્યાપ્ત અંતર્મુહુર્તનું અંતર જાણવું, ત્યાર પછી અપવર્તન થાય છે, જે આયુષ્ય ત્રણ પપમનું છે, તે પણ કારણ વિશેષથી ઓછું થવા સંભવ છે.)
