________________
૧૬૦
સુરતસ વછિત સાથે, કલ્પતરૂ ફળદાયક એ વ્રત, જગ જસ કીતિ વાધે ! મેરે પ્યારે ॥ ૫ ॥ દશમે અંગે ખત્રીશ એપમ શીલવતી વ્રત પાલી; નાથ નિહાલી ચરણે આયા, નૈહુ નજર તુમ ભાળી ા મેરે પ્યારે હાથી મુખસે દાણા નિકસે, કીડી કુટુંબ સહુ ખાવે; શ્રી શુભવીર નિધર સાહિબ, શાભા અમ શિરપાવે ! મેરે પ્યારે ॥ ૬ ॥ ઇતિ.
แ
બ્રહ્મચર્યની નવ વાડાના ટુંક સારાંશ
( બ્રહ્મવ્રતધારી ભાઇખ્તેનેાના હિત માટે પૂર્વ મહા પુરૂષાનાં ) વચનાનુસાર. )
૧ બ્રહ્મચર્ય વ્રતના રક્ષણાર્થે નીચે જણાવ્યા મુજબ નિર્દેશસ્થાનમાં નિવાસ કરવા અને બીજા પણ તાવેલા નિયમા કાળજીથી પાળવા.
વાડ પહેલી.
જ્યાં સ્રી, પશુ, પરંગ ( નપુંસક ) તે નિવાસ હેાય ત્યાં શીલવ્રતધારી પુરૂષાએ રહેવુ જોઇએ નહિ. કેમકે તેથી સહેજે વ્રત વિરાધનાનેા પ્રસંગ આવી મને છે. માટેજ જ્યાં વસતાં કાવિકાર ઉત્પન્ન થવા પામે નહિ એવાંજ સ્થાન બ્રહ્મચય ધારી સ્રી પુરૂષાએ રહેવા પસ‘દ કરવા જોઇએ. અને એવા નિર્દોષ સ્થાનમાં પણ બ્રહ્મવ્રતની રક્ષા માટે સાવધાનજ રહેવુ જોઇએ.
હેતુ—જેમ વૃક્ષની ડાળ ઉપર વસતા વાનર એવી સભાળથી રહે છે કે તેને ભુમિ ઉપર પડી જવાના પ્રસંગ ન બને. જેમ પાંજરામાં રહેતા પાટ એવી સભાળ રાખ્યા કરે છે કે યાતે મજારના સપાટામાં આવી ન જાય, વળી જેમ સુદરી ( સ્ત્રી ) જળનુ ભરેલુ એ શિર ઉપર છતાં તેને એવી ચુક્તિથી સાચવી રાખે છે કે પડી ન જાય, તેમ બ્રહ્મવ્રત
44
