________________
૧૫૯ ખંડ ૩ જ.
મંગળ-દેહા. ચોથું વ્રત હવે વર્ણવું, દિપક સમ જસ જેત; કેવળદીપક કારણે, દીપને ઉઘાત.
ઢાળ. વૃંદાવનના વાસીરે વિઠલા તે મુજને વિસારી –એ દેશી,
એ વ્રત જગમાં દીવ મેરે પ્યારે એ વ્રત જગમાં દીવા છે એ ટેક. પરમાતમ પૂછને વિધિશું, ગુરૂ આગળ વ્રત લીજે,
અતિચાર પંચ દૂર કરિને પરદારા દૂર કીજે | મેરે પ્યારે આ નિજ નારી સંતોષી શ્રાવક, અણુ વ્રત ચોથું પાળે; દેવ તિરી નર નારી નજરે રૂ૫ રંગ નવી ધારે છે મેરે પ્યારે ૧ વ્રતની પીડાકામની ક્રીડા, દુગધા જે બાલી; નાસાવિણ નારી પણ રાગે, પંચાશકમાં ટાળી છે મેરે પ્યારે વિધવા નારી બાળકમારી વેશ્યા પણ પરજાતી; રંગે રાતી દુર્બલ છાતી, નરમારણ એ કાતી એ મેરે પ્યારે ૨ પરનારી હેતે શ્રાવકને, નવ વાડો નિર્ધારી; નારાયણ ચેડા મહારાજે કન્યાદાન નિવારી છે મેરે પ્યારેભરતરાયને રાજ ભળાવી. રામ રહ્યા વનવાસે; ખર૬પણ નારી સવિકારી, દેખી ન પડયા પાસે મેરે પ્યારે૩ દશ શિર રાવણ રણમાં રે, સિતા સતીમાં મહેદી; સર્વ થકી બ્રહાવ્રત પાળે, ના દાન હેમકેદી છે મેરે પ્યારે તે વૈતરણીની વેદના માંહે વ્રત ભાંગે તે પેસે વિરતિને પ્રણામ કરીને, ઇંદ્ર સભામાં બેસે છે મેરે પ્યારે કે ૪ મદિરા માંસથી વેદ પરાણે, પાપ ઘણું પરદાર; વિષ કન્યા રંડાપણું અંધા, વ્રત ભંજક અવતાર મેરે પ્યારે તે વ્રત સંભાળે પાપ પખાળે,
