________________
. ઉપર આવે તેની ભીતિથી છાના રહેવા માટે બીજું કેઇ સ્થાન નહેતું, તેથી તેને ખાળકુવામાં નાંખ્યા અને કહ્યું કે એક શબ્દ પણ બોલીશ નહિ, જે બેલીશ અને રાજા જાણશે તો તારે જરૂર પ્રાણ લેશે. લલિતાંગ કુમાર પણ ખાળકુવાની દુધને અનુભવી કરતે મહાદુઃખી થયા. રાણુ તેના ઉપર દયા લાવી થોડું ઘણું ખાવાનું ખાળકુવામા નાંખતી, તે ખાતો. હવે વર્ષાઋતુમાં વરસાદ ઘણે પડશે, તેથી તે અશુચી પદાર્થ સાથે ખાળકુવામાંથી તણાતે નગરની બહાર નીક અને ખાળકુવાની દુર્ગધની વેદનાને લીધે મૂછ પામે. ત્યાં તેની ધાવમાતાએ જોયું અને નવરાવી તેને ઘેર આયે. બે ચાર માસ ખાટલે રહ્યો એટલે સાજો થયે.
જ્યારે બહાર નીકળે ત્યારે રાણીએ ફરીથી બેલા પણ તે ત્યાં ગયો નહિ.
હે સ્ત્રી! જો એ કુમાર વિષય સુખમાં મગ્ન થયે તે ખાળકુવાનું અત્યંત દુર્ગધને અનુભવવારૂપ દુ:ખ ખમવું પૂડયું, માટે દારૂણ દુઃખ આપવાવાળા વિષયાદિકને હું ઇચ્છતો નથી.
જ બુકમારના આવા વિરાગ્યરૂપી અમૃત સમાન વચને સાંભળીને આઠે કન્યાઓના અને પ્રભાવ સહિત પાંચશે ચેરેના મન વૈરાગ્યમય થઈ ગયાં, પછી આઠે સ્ત્રીઓ કહેવા લાગી. હે સ્વામી આરંભમાં સુખ દેનાર અને અંતે દુઃખ આપનાર એવા વિષયથી અમે આટલા સમય સુધી છેતરાણી હતી વળી ઈદ્વિ ઉપર અસંયમ એ અપત્તિને માર્ગ છે ને તેમનાપર વિજય મેળવે એ સંપત્તિને માગે છે, માટે તમને જે માર્ગ ગમે તે માર્ગે જાઓ! જેને હાથ પગ અને જીહા એ સર્વ વશ છે અને પાંચે ઇંદ્રિય ગુપ્ત છે, તેના ઉપર રાજા રૂટ થઈને પણ શું કરે ! માટે હે સ્વામી ! “તમે અમારે મેહ રૂપી ગાઢ અંધકારથી ઉદ્ધાર કર્યો છે, ઉત્તમ પુરૂષની સંગતિ હંમેશાં કલ્યાણકારી હોય છે. જે પંથ આપે સ્વીકાર્યો છે તે જ અમારો પંથ છે. આપ અમારા નેતા છે તો અમને શિવપુર પ્રતિ લઈ જાઓ. ”
