________________
૧૫૧ દાટી દીધું, ઉપર માટી પુરી દીધી અને છાણવડે લીંપી પુષ્પાદિકવડે ઉપરથી જમીનને ભાગ સુધી કરી દીધો. એટલામાં તેના માબાપ વિવાહની સામગ્રી લઇને આવ્યા. આટલું કહી તે કન્યા ચુપ રહી એટલે રાજાએ પૂછ્યું કે પેલી કન્યાનું શું થયું? એટલે નાગશ્રી બોલી કે હવે વખત થયું છે, એટલે હું જઈશ રાજાએ પૂછ્યું કે કન્યાને હું કેવી રીતે જઈશ. તેણે કહ્યું તેજ હું છું. રાજાએ પૂછ્યું કે તે કહી તે સર્વ વાત સાચી છે ! કન્યાએ કહ્યું હે રાજા! તેં આજ સુધી બધા વાર્તા સાંભળી તે જે સાચી હોય તે આ વાત પણ સાચી સમજવી.
એટલું કહી તે બ્રાહ્મણની પુત્રી નાગશ્રી ચાલી ગઈ.
હે સ્વામી! નાગશ્રી જેમ કથા કહી રાજાને છેતરી ગઈ તેમ તમે અમને છેતરી જાઓ છો.
ત્યારે જ બૂકુમારે કહ્યું કે હું લલિતાંગ કુમારની પેઠે ભોગમાં આસક્ત નથી કે જેથી મારે કષ્ટ વેઠવું પડે.
કંપકેશ નામના નગરમાં શતાયુધ રાજા રાજ્ય કરતા હતા, તેને લીલાવતી નામે રાણી હતી. તે એક દિવસ સોંગે ભૂષણ પહેરી ગેખમાં બેઠી હતી. તે વખતે તેણુએ અશ્વ ઉપર આ રૂઢ થયેલા અત્યંત રૂપવંત સમુદ્રપ્રિય છીના પુત્ર લલિતાંગ કમારને જોયો. દેખતાં તેના ઉપર અત્યંત મોહિત થઈ ગઈ ને કામની પીડાથી દુઃખી થવા લાગી. તેના મનને અભિપ્રાય જાણી દાસીએ કહ્યું કે હું તે વણિક પુત્રને સંબંધ કરાવી આપીશ. અહિયાં લલિતાંગ કુમાર પણ લીલાવતીને દેખતા તેના સમાન સ્થિતિમાં આવી પડયે એકદા દાસી રાજાને થડે કાળ બહાર ગયેલો જાણી લલિતાંગ કુમારને ઘેર ગઈ. ને તેને કહ્યું કે રાણી તારા ઉપર આસક્ત થઈ છે તારી પાસે ભેગની પ્રાર્થના કરે છે. કુમારે કહ્યું કે મારી પણ તેજ ઈચ્છા છે. એમ કહી સારા વસ્ત્ર વિગેરે પહેરી રાણીના મહેલમાં ગયો. એટલે તરતજ રાજ
