________________
૧૫૦
શેવાળ મળી ગઈ. આમ તેમ ફરતે ઘણું જેવા લાગ્યો પરંતુ ચંદ્રમાને ક્યાંઈ દીઠે નહિ અને ઘણેજ પશ્ચાત્તાપ કરવા લાગે. તે માટે તે સ્ત્રીઓ ! જનધમ સંયમનું સ્વરૂપ તથા સારા ગુરૂને જોગ એ અવસર પામી હું કાચબાની પેઠે વ્યર્થ નહિ ગુમાવું.
ત્યાર પછી જયશ્રી બોલી આપ કથાઓ કહી નાગશ્રીની પઠે શામાટે છેતરોછા.
પદ્મપુર નગરમાં કેલિપ્રિય નામને રાજા રહે છે. તે લેક પાસેથી હમેશાં દરેકને વારો કાઠી નવીનવી વાત સાંભળ હતે એક દિવસ એક મૂર્ખ બ્રાહ્મણને વારે આવ્યો ત્યારે તે વિચારવા લાગ્યું કે રાજા પાસે શું વાર્તા કહીશ. હું જો નવી વાર્તા નહિ કહું તે રાજા કારાગ્રહમાં નાંખશે. તેની પુત્રીએ તે બ્રાહ્મણની ચિંતાનું કારણ જાણીને કહ્યું કે હે પિતા ! તમે ચિંતા નહિ કરો, રાજા પાસે હું વાત કહીશ એમ કહી તે રાજા પાસે ગઈ. કહ્યું કે હે ભૂપાળ ! મારા પિતાના સ્થાને હું આજ વાર્તા કહીશ. રાજાએ કહ્યું કે હમણાં જ કહે ત્યારે તે કહેવા લાગી કે 1. આપના નગરમાં નાગશર્મા નામને બ્રાહ્મણ રહે છે તેને નાગઝી નામની પુત્રી છે, તે એક વૃદ્ધ બ્રાહ્મણને આપી હતી. તેઓ પુત્રીના વિવાહની સામગ્રી લેવા માટે બહાર ગયે. પછવાડેથી વૃદ્ધ જમાઈ આવી ચડે. નાગશ્રીએ પિતાના ભવિષ્યને ભર્તા જાણું તેને ભાવ સહિત ભોજન કરાવ્યું અને સુકેમળ થયા વાળા પલંગ ઉપર સુવાનું કહ્યું. પોતે વિચાર્યું કે પાણિગ્રહણ ક્ય પહેલાં પતિના હસ્તને સ્પર્શ કરે પણ ઊચિત નથી તેથી તેના પલંગ નીચે નીવિકાર ચિત્તિ સૂતી. તેવામાં ઉધી ગયેલ પતિ પલંગ નીચે ગબડી પડી નાગશ્રીન ઉપર પડશે અને લાજમાં તેના પ્રાણ નીકળી ગયા. તે જોઈ પેલી કન્યાએ વિચાર્યું કે હું પાપિણ કરી. આને માર્યો એમ લેકે જાણશે તે શું કરીશ, એમ વિચારી તેના ખંડ કરી તે શબને ત્યાં ખાડો ખેદી
