________________
૧૫૩
પ્રબળ અજ્ઞાનરૂપી અંધકારમાં બેલી એવી સ્ત્રીઓના વૈરાગ્યમય વચને સાંભળીને પ્રભાવ પણ વિચારવા લાગ્યો કે અહે આપણને ધિક્કાર છે કે આપણે પારકું ધન હરણ કરી લેવાનાં ઉદ્યમમાં પડયા છીએ મેં તો ઘત ચેરી આદિથી ઘણું પાપ ઉપાર્જન કર્યું છે તે કેણુ જાણે મારી શી ગતિ થશે? ચારરૂપી પાપ વૃક્ષના આ લેકમાં વધ બંધનાદિ અને પરલોકમાં નરક વેદનારૂપ ફળ થાય છે અહે આ જંબૂકમાર કેવા છે, સુકમળ છતાં આવી સંપત્તિ અને આવી કન્યાઓને પણ ત્યાગ કરે છે, માટે જે માગે તેણે લીધે તેજ મારે માર્ગ; એવું ચિંતવન કરીને તે જંબુકમારને કહેવા લાગ્યા. કે હે મહાસત્વ! તારા ગુણેથી આ કર્ષાઇને અમે તારી પાછળ આવીશું. પ્રભવ આટલું બે એટલે શાસનદેવીએ તેમને શીધ્ર બંધનથી મુક્ત કર્યા ત્યાર પછી પ્રભવ ફરી બે હે જંબુ, અમે અમારા કુટુંબીઓની રજા લઇને પ્રભાતે દીક્ષા ગ્રહણ કરવાને આપની સાથેજ ચાલીશું. જેબુ કુમારે તેને કહ્યું હે પ્રભવ! માણસેનાં અંત:કરણ બહુ ચપળ હેય છે. ક્ષણમાં સમર્થ, ક્ષણમાં અશક્ત, ક્ષણમાં કેબી, ક્ષણમાં ક્ષમાવાન, એમ અસ્થિર સ્વભાવવાળાં હોય છે માટે પ્રમાદ નહિ કર. આપનું વચન પ્રમાણ છે એમ કહીને પ્રભવ પિતાને ઘેર ગયે. જે કુમાર પોતાની સર્વ સ્ત્રી સહિત દીક્ષા લેવાનો છે એમ સાંભળી તેના માતાપિતા તથા સર્વ સાસુ સસરા વ્રત લેવાને તૈયાર થયા.
જંબકુમાર પણ પ્રભાતે વિધી સહિત જિન પૂજન કરીને - સાત ક્ષેત્રમાં દ્રવ્યને વ્યય કરી અશ્વ ઉપર આરૂઢ થઈને પ• તાની સ્ત્રીઓ સહિત તથા પોતાના માતાપિતા સાસુ સસરાએ સહિત સુધર્મા સ્વામી પાસે ગયે. પ્રભવ પણ પાંચશે ચેર સહિત પોતાના કુટુંબની રજા લઈને દીક્ષા લેવાને ત્યાં આવ્યો. હવે જબુકમાર સુધર્મા સ્વામીને ત્રણ પ્રદક્ષિણા પૂર્વક વંદન કરી
