________________
- ૧૪
સ્વામી ! આ વાનર મનુષ્યપણાથી અને દેવપણુથી બન્ને પ્રકારે ભ્રષ્ટ થયો, તેમ તમે પણ થશો માટે અમારે ત્યાગ કરવો તમને ઉચિત નથી.
તે સાંભળીને જબકમારે કહ્યું કે હું અંગારક જે અતૃપ્ત નથી કે ઘણું બેગ ભેગવ્યા છતાં તૃપ્ત ન થાઉં.
કઈ એક અંગારક કેયલા બનાવવા માટે અટવીમાં ગયે, પાણી ખૂટવાથી તૃષાએ અત્યંત પીડાતો છતો સૂતા. તૃષા અત્યંત - લાગવાથી સ્વપનમાં ઘણું જળાશયને પાણી પી ગયો પણ તેની તૃષા શાંત થઈ નહિ. છેવટે મરૂ દેશમાં એક કુવા પાસે આવ્યું. ત્યાં દોરડા વતી ઘાસના પૂળાને કુવામાં બેથી તે ઉપર ચેટી રહેલું પાણી ચાટવા લાગે, પણ તૃપ્ત ન થયું. તેવી રીતે સર્વ પ્રાણએ શ્રી આદિક બેગ ભેગવતાં છતાં તૃપ્ત થતા નથી તેએની પેઠે હું આશક્ત નથી.
પછી પદ્ધસેના નામની સ્ત્રીએ કહ્યું કે, હે સ્વામી!. મેક્ષ કરતાં આ લોકમાં પ્રાપ્ત થયેલી લકમને છોડી દેવાથી શિયાળની પેઠે ઉભય ભ્રષ્ટ થશે.
એકદા વનમાં અત્યંત ક્ષુધાતુર થયેલો એક શિયાળ માંસને કડકે લઈ નદીના કિનારા ઉપર જતો હતે. નદીમાં માછલાને દેખી તેને લેવાના લેભે માંસને કડકે કાંઠા ઉપર મુકી નદીમાં પડયે પણ તેને માંછલુ હાથ ન આવ્યું. અને તીર ઉપર મુકેલા માંસના કડકાને કેઇ એક સમડી આવી ઉપાડી ગઈ તેથી તે શિયાળ ઉભય ભ્રષ્ટ થયે તેમ તમે પણ થશે.
તે સાંભળી બકુમાર છે કે તે સ્ત્રીઓ હું વિદ્યુમ્ભાલી વિદ્યાધરની પેઠે આસક્ત થઉ તેમ નથી.
વેતાઢય પર્વતની ઉતર શ્રેણુનાં ગગનવલ્લભ નામના નગરમાં મેઘરથને વિદ્યુમ્ભાલી નામના બે વિદ્યાધર ભાઈઓ રહેતા હતા. તેઓ માતંગી વિઘાને સાધવાના કારણથી વસંતપુર નગ
