________________
૧૪૩ મગથી પણ તે ભ્રષ્ટ થશે. માટે હે પ્રિય, બક ખેડુત જેમ દુ:ખી થયે તેમ તમે પણ સ્ત્રી વિલાસાદિ ભેગ ત્યજી દુઃખી થશે. તે સાંભળી બ્રકમારે કહ્યું હું કાંઇ માંસના લોભી કાગડા જેવો નથી કે દુઃખી થાઉં
વિંધ્ય પર્વત ઉપર એક મન્મત્ત હસ્તી રહેતું હતું. તે એકદા ગ્રીષ્મ ઋતુમાં તૃષાથી પીડાતે રેવા નદી ઉપર પાણી પીવા ગયે પણ પગ ખસી જવાથી નદીમાં પડો અને મૃત્યુ પામ્યો. તેને મૃત્યુ પામેલ જોઈ માંસના લેભી જાનવરોએ તેના ગુદા દ્વા- * રમાં એક મોટું બાકું પાડયું. ત્યાંથી કાગડા વિગેરે પક્ષીઓ માંસ ખાવા લાગ્યા. એકદા માંસને અત્યંત લેભી કાગડો માંસ ખાતે ખો. તે હસ્તીના કલેવરમાંજ પડી રહ્યો અને ગ્રીષ્મ ઋતુમાં સખત ભડકા જેવા તાપને લીધે પેલું બાકું સંકેચાઈ ગયું તેથી કાગડો તો તેમાં જ રહી ગયો અને મૃત્યુ પામ્યું. જેમ આ કાગડે માંસ ઉપર આસક્ત રહેવાથી મૃત્યુ પામે તેમ જે હું તમારા ઉપર આસક્ત રહે તે આ કેશની પેઠે દુઃખી થઉં.
પછી બીજી પદ્મશ્રી નામની સ્ત્રીએ કહ્યું કે અમને તજવાથી તમે વાનરની પેઠે ઉભય ભ્રષ્ટ થશે. નંદનવનમાં પદ્મદ્રહને વિશે પરસ્પર પ્રીતિવાળું એક વાનરનું જોડલું રહેતું હતું. એક દિવસ ગ્રીષ્મ ઋતુમાં અત્યંત તાપથી પીડાતાં તેણે જળાશયમાં કૃપાપાત કર્યો. તેથી જળને તથા કાળના પ્રભાવ વિશેષથી બને શ્રી પુરૂષરૂપે થઈ ગયા. ત્યારે પુરૂષ રૂપે થયેલા વાનરે કહ્યું કે મનુષ્યમાં આજીવિકા માટે અનેક પ્રકારનું કષ્ટ સહન કરવું પડે છે. માટે આપણે આ જળાશયમાં ફરીથી પડીએ તે દેવદેવી થઈએ અને ઈચ્છિત ભેગ ભેગવીએ. સ્ત્રીએ કહ્યું કે આપણે મનુષ્યપણું પામ્યા છીએ તે જ બહુ છે માટે તેમાં સંતોષ માની અધિક લેભ ન કરે, છતાં વાનરે તેણીનું કહ્યું ન માન્યું અને ફરીથી જળાશયમાં પડે કે તરતજ વાનર થઈ ગયે. માટે હે
