________________
૧૧૬
તેથી મુઝાઇને પરદેશ તરફ ચાલ્યા. કોઈ ગામના પાદરમાં સભા કરીને બેઠેલ વૃદ્ધ પશુપાળને જોઈ નમસ્કાર કરી ત્યાં ઉભા રહ્યા. તે જોઇ તેણે પૂછ્યુ કે તમે કોણ છે અને કયાં જાએ છે ? ઉત્તરમાં ચારે ભાઇઆએ પાતાના વૃત્તાંત કહી બતાવ્યેા. તે મોંભળી તે પશુપાળ મેલ્યા--- તમારા પિતા પડિત અને હિત– કર્તા હતા એમ જણાય છે.’ તેઓ મેલ્યા ' તાત! અમારા વાદત્તુ તમે નિવારણ કરો.’
અ
પશુપાળ કહે ' તમારા પિતા વિચક્ષણ હતા, તેણે જેને જે ચાગ્ય હતુ. તે પ્રમાણે આપ્યું છે. પ્રથમ કળશમાં ધૂળ નીકળી તે ઉપરથી સાથી મેટા પુત્રને સમસ્ત કૃષિ કમ આપેલું છે, ખીજામાં અસ્થિ નીકળ્યા તે ઉપરથી બીજાને સર્વે ચતુષ્પદાનુ અધિકારીપણું સોંપ્યું છે, ત્રીજામાં ચાપડા નીકળ્યા તે ઉપરથી ત્રીજાને વ્યાપાર, ઉઘરાણી વગેરે સાંપ્યું છે અને ચેાથાને સ રોકડ દ્રવ્ય આપેલું છે. તમે વિચાર કરીને તપાસ કરા તે આ સર્વ વસ્તુએ સરખી થશે. તેણે પેાતાના નિરતરના ભ્યાસથી વિચારીને વહેં'ચણ કરેલી છે. ભાઈએ! દ્રવ્ય છે તે વીજળીના ચમકારા અને અતુલની જેમ અસાર છે. ફાઇને દ્રવ્ય આપેલું રહેતુ જ નથી, પિતાના દ્રવ્યને માટે જેઓ કરે છે, તેને મૂર્ખ સમજવા. તેમજ પિતાના દ્રવ્યમાંથી પેાતાના ભાઇઆને આધુ આપવા યત્ન કરે છે તેને અધિક મુખ` સમજવા. માટે દ્રવ્ય ઉપર મૂર્છાવંત થઇ, તેને અર્થે કલેશ ન કરતાં, પિતાની વાણી સ્નેહુવડ અવધારણ કરો. તમારી અજ્ઞાનતાને લીધે તમે પિતાને દાષ ન દો જેણે અતિ સ્નેહથી તમારૂ લાલન પાલન કરી આ સ્થિતિએ તમને પહોંચાડયા તે તમારી બાબતમાં અન્યાય કરે એ તમારો વિચાર કેટલી ભૂખ - તાવાળા છે. તે। વિચારીને પુનઃ આ પ્રમાણે ભૂલ ન કરતાં પા તાની ભૂલ વિચારવા ઉત્સુક થાઓ.
લેશ
આ
